YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/6315 E.  ,  2023/3104 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3778 E., 2019/862 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 25.04.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.08.2017-28.12.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan alınan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 200.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın 17.08.2017 tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 11.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, istenilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

3. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2018/230 Esas, 2018/308 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/3778 Esas, 2019/862 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı ... davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2021 tarih, 2019/46834 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı başvurulan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının artık ameliyatlarda görevlendirilmemesi sebebiyle maddi kaybının daha fazla olduğuna ve hükmedilen manevi tazminat miktarının benzeri dosyalara göre yetersiz şekilde tayin edildiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:
Mahkeme gerekçesinde "...Davacının terör örgütü iddiası ile tutuklu kaldığı (talep tarihi ile bağlı kalınarak) 17/08/2017 tarihin ve 28/12/2017 tarihleri arasında davacının sosyal ekonomik durumu, yüklenen suçun niteliği, gözaltında kaldığı süre, paranın satın alma gücü ve davacının eline geçebilecek miktar nazara alınarak 9.000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak gözaltı tarihi olan 17/08/2017 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hükmolunan maddi ve manevi tazminat bakımından davacının bu dava için kendisini vekille temsil ettirmiş olması ve açtığı davanın kabul görmüş olması karşısında davacı lehine ve davalı aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 1.826,93 TL nispi vekalet ücretine hükmolunarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Tazminat davasının dayanağını oluşturan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/13582 sayılı soruşturma dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 17.08.2017-28.12.2017 tarihleri arasında 133 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda davacı hakkında 27.03.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı ve yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.
1.Asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine hükmedilen maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmasında isabetsizlik görülmemiş ve davacının ameliyathanede görevlendirilmemesi dolayısıyla uğradığı iddia edilen zarar, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına konu edilebilecek gerçek zarar kapsamında olmadığından bu miktarın maddi tazminata dahil edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/3778 Esas, 2019/862 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.