YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/2331 E.  ,  2024/1077 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmü katılan ... vekilinin temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... vekilinin temyiz isteği; ertelemeye, cezanın miktarına, vekalet ücreti hükmedilmemesine ilişkindir.

Katılan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekilinin temyiz isteği; ertelemeye, re'sen görülecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık tarafından, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazda mevcut zemin ve birinci katın üzerine ikinci katın inşaatına başlandığı, ikinci katın betonarme karkasının atıldığı, duvarlarının briket ile örüldüğünün tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı, sanığın savunmasında aynı taşınmaza ilişkin olarak hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan da yargılamanın devam ettiğini beyan etmesi üzerine her iki dava dosyasının birleştirildiği ve mahkemece, yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporları ile eylem sabit görülerek fikri içtima kuralları gereğince 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
1. Katılan Mudanya Belediye Başkanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulu'nun 11.04.2000 gün ve 65–69, 22.10.2002 gün ve 234–366, 04.07.2006 gün ve 127–180, 03.05.2011 gün ve 155–80, 21.02.2012 gün ve 279–55, 15.04.2014 gün ve 599-190, 28.03.2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; katılan ... Başkanlığının 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan yapılan yargılamaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, hükümde, 2863 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1 maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “65/b” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “65/1” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.