YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/2322 E.  ,  2023/2928 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/588 E., 2016/312 K.
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.03.2021 tarihli, 2016/279514 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemenin Kabulü
"Sanıkların savunması, katılan vekilinin beyanları, İl Kültür Turizm Müdürlüğüne, Belediye Başkanlığına, Tapu Müdürlüğüne, Kadastro Müdürlüğüne yazılan yazı cevapları, bilirkişi raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında 2863 sayılı Yasanın 65/1. maddesine aykırılık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; Seferihisar Belediye Başkanlığının yazısında dava konusu yere ilişkin yapı kullanma izin belgesinin 27.05.2008 tarihinde verildiğinin belirtildiği, mahkememizce yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın 2007 yılında İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından çekilen fotoğrafları incelendiğinde o tarihte bodrum katın mevcut olduğunun tespit edildiği, bu duruma göre bodrum kat kapalı haldeyken yapı kullanma izin belgesinin verildiği, yapı kullanma izin belgesi verildikten sonra sanıkların dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahelesinin olmadığı, yapı kullanma izin belgesinin belediye tarafından verilmiş olması nedeni ile sanıkların bodrum katın kapatılmasına ilişkin eylemin hukuka uygun olduğunu düşünmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, belediye tarafından yapılan herhangi hatalı bir işlemden sanığı sorumlu tutmanın mümkün olmadığı, sanığa ait taşınmaza ait tapu kaydında taşınmazın 3. derece doğal sit alanı olduğuna ilişkin herhangi bir şerhin bulunmaması 12.07.2009 tarih 28358 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "Korunan alanların tespit, tescil ve onayına ilişkin usul ve esaslara dair yönetmeliğin doğal sit alanları ve tabiat varlıklarının tescil ve ilanına ilişkin usul ve esaslar hakkındaki 7. maddesinde tescil edilen doğal sit alanı veya tabiat varlığı il merkez ilçesinde bulunuyorsa valiliğin, diğer ilçe sınırları içerisinde kalıyorsa kaymakamın yazısı üzerine tapu kütüğünün beyanlar hanesine doğal sit veya tabiat varlığı olduğuna dair kayıt konulur." hükmüne rağmen taşınmaza ait tapu kütüğünün beyanlar hanesinde doğal sit alanına dair hiçbir kaydın bulunmadığı, ayrıca sanıkların herhangi bir suç işleme kastının da bulunmadığı anlaşıldığından üzerlerine atılı suçları işlemeyen sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir."

2. Sanıklar tarafından, İzmir Seferihisar Belediyesi görevlileri tarafından düzenlenen 09.03.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile 3. derece doğal sit alanında kalan taşınmazda mevcut yapıya (5x8) metrekare bodrum kat ilave edildiği tespit edilmiştir.

3. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 11.04.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda, yapı tatil zaptında belirtilen müdahalelerin sökülerek yapının eski hali getirildiği belirlenmiştir.

GEREKÇE
A. Arkeolog ve mimar bilirkişiler tarafından ortaklaşa düzenlenen raporda, suça konu müdahalelerin kaldırılarak yapının eski hale getirildiğinin tespit edilmesi karşısında, sanıkların atılı suçtan beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/312 Karar sayılı sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.