YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/10398 E.  ,  2023/3751 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/409 E., 2020/510 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 24.12.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkile ait 9 paket 33 kg'lık toplam 297 kg çaya, 400 adet Dijital Price Camputing Scale marka elektronik tartıya, 180 adet Cosco marka musluğa el konulmuş ve bu eşya müvekkile iade edilmemiştir. Haksız el koymadan kaynaklı 200.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 13.02.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davanın süre, husumet ve görev yönünden reddine karar verilmesini talep ederiz. Davalı idarenin kusuru yoktur. Talep edilen tazminat miktarı sebepsiz zenginleşmeye neden olacak mahiyettedir." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/29 Esas, 2020/1 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/409 Esas, 2020/510 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.12.2021 tarihli ve 2020/85203 sayılı, esastan ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın süre, husumet ve görev yönünden, davalı idarenin kusuru bulunmadığından, davacının kendi kusuru ile zarara sebebiyet verdiğinden reddedilmesi gerektiğine, savunma haklarının kısıtlandığına, faiz uygulamasına, hükmedilen vekalet ücretinin fazla olduğuna, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Davacı ...'in hakkında 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan yürütülen soruşturma sonucunda 9 paket 33 kg'lık çay eşyasına, 400 adet Dijital Price Camputing Scale marka elektronik tartılara, 180 adet Cosco marka musluklara 28.06.2007 tarihinde el konulduğu, yapılan kovuşturma sonucunda Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarih 2013/299 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararı ile ...'in beraatine ve el konulan çay, elektronik tartı ve muslukların iadesine karar verildiği, verilen kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacıya ait yukarıda sayılan mallara haksız yere el konulduğu ancak dosya içerisinde mevcut Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli tutanak içeriğinden el konulan malların davacıya iade edilmediği anlaşılmakla; el konulan malların el koyma tarihindeki değerinin ve bu tarihten itibaren işleyecek yasal faizin davacının haksız el koyma sebebiyle net maddi zararı olduğu anlaşılmaktadır.

Maddi tazminat miktarı belirlenirken dosya kapsamıyla uyumlu olan bilirkişi raporunda belirtilen 78.264,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/299 E., 2015/324 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait olduğu belirtilen eşyaya 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 28.06.2007 tarihinde el konulmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, ele geçirilen eşyanın kaçak olduğu tespit edilemediğinden sahibine iadesine karar verildiği, kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, söz konusu eşyanın davacıya iade edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye dava açıldığı anlaşılmıştır.

05.08.2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak, bu aralıktan fazla hesaplanan nisbî avukatlık ücreti yerine ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücret olan 6.810,00 TL'ye hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Davalı vekilinin temyiz isteği yönünden;
Tazminat talebinin dayanağı olan Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/299 E., 2015/324 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait olduğu belirtilen eşyaya 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 28.06.2007 tarihinde el konulmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, ele geçirilen eşyanın kaçak olduğu tespit edilemediğinden sahibine iadesine karar verildiği, kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, söz konusu eşyanın davacıya iade edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye dava açıldığı anlaşılmakla; davanın kısmen kabulüne ve hükmedilen tazminat miktarına talep doğrultusunda faiz işletilmesine ilişkin kararda bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

05.08.2017 tarihli 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik, 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca, tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödeneceği, ancak, ödenecek miktarın tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamayacağı hususu dikkate alınarak, bu aralıktan fazla hesaplanan nisbî avukatlık ücreti yerine ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücret olan 6.810,00 TL'ye hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/409 Esas, 2020/510 Karar sayılı kararında davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.