YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/10281 E.  ,  2023/3775 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.07.2020 tarihli ve 2018/3543 Esas 2020/889 Karar sayılı ek kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 07.11.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin silahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçundan 15.10.2009 tarihinde gözaltına alındığını, 18.10.2009 tarihinde tutuklandığını, 21.10.2010 tarihinde tahliye edildiğini ve yapılan yargılama ile beraat ettiğini, haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle uğradığı zarara ilişkin 50.000 TL maddi ve 1.200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 29.11.2016 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2017 tarihli 2016/410 Esas, 2017/181 Karar sayılı kararı ile "davanın kısmen kabulü ile 7.136,62 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 15.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline" karar verilmiştir.

4.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.02.2018 tarihli 2017/2438 Esas, 2018/337 Karar sayılı kararı ile "kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilip edilmediği ve edilmiş ise tebliğ tarihi araştırılarak sonucuna göre işbu tazminat davasının yasal süresinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi sureti ile bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
davacının gözaltında ve tutuklu kaldığını gösterir evrakın onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde işbu dosya içerisinde bulundurulmaması; ayrıca anılan dosyada davacının tutukluluk halinin infaz görüp görmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi, davacı veya vekili tarafından aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış tazminat davası olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, ayrıca Ulusal Yargı Ağı Sistemi üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka suç nedeni ile mahsup edilip edilmediğinin araştırılmaması, ayrıca adli sicil kaydının incelenmemesi, kabul ve uygulamaya göre de; davacı yararına fazla manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

5.Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/184 Esas 2018/434 Karar sayılı kararı ile "davanın kısmen kabulü ile 7.136,62 TL maddi ve 12.500 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 15.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

6.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.03.2020 tarihli ve 2018/3543 Esas 2020/889 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ... davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile maddi tazminat miktarının 7.060,57 TL, manevi tazminat miktarının 25.000 TL ve vekalet ücretinin 3.847,26 TL olarak düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

7.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2018/3543 Esas 2020/889 Karar sayılı ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun CMK'nın 296 ncı maddesinin 1 inci fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

8.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.11.2021 tarihli, karar tarihi itibariyle davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının davalı açısından kesin olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi ek kararına karşı davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminat koşullarının oluştuğundan davanın reddine karar verilmesinin ve yine temyiz talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Koruma tedbirlerine dayalı tazminat davalarının niteliği itibariyle yargılama sırasında sadece 5271 sayılı Kanun'un uygulanması halinde, adil ve hukuka uygun kararlar verilebilmesi ve ilgilerin zararlarının karşılanması hususunda bir kısım sorunların ortaya çıkabilecek olmasından dolayı bu davalarda esas olarak 5271 sayılı Kanun uygulanmakla birlikte, bu Kanunda düzenlenmeyen hususlarda, 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler uygulanmaktadır.

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının miktar itibari ile temyiz edilebilir olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümleri göz önünde bulundurularak değerlendirilmektedir. Buna göre, miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu açıklamalar çerçevesinde, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070 TL olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı aleyhine 7.060,57 maddi ve 25.000 manevi tazminat olmak üzere toplam 32.060,57 TL tazminata hükmedildiğinin anlaşılması karşısında hükmedilen tazminat miktarının davalı açısından kesin olduğu görülmekle, davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2018/3543 Esas 2020/889 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.