YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/10060 E.  ,  2023/3392 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/5320 E., 2020/1315 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 13.05.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 28.10.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 30.10.2017 tarihinde tutuklandığını ve 28.11.2017 tarihinde tahliye edildiğini ve13.03.2018 tarihinde hakkında takipsizlik kararı verildiğini belirtmiş, bu kapsamda 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 13.06.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; öncelikle süre, yetki, görev ve mükerrer dava yönünden araştırılma yapılması gerektiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

3. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/248 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/5320 Esas, 2020/1315 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 04.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın süresinde olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Dilekçeye konu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017/158287 soruşturma sayılı, 2018/23311 karar sayılı soruşturma dosyası getirtilmiş, incelenmesinde davacı hakkında 13.03.2018 tarihinde takipsizlik kararı verildiği, 16.04.2018 tarihinde tebligat yapıldığı, bu karara karşı itiraz olmadığından kararın 02.05.2018 tarihi itibariyle kesinleştiği, davanın ise 13.05.2019 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Şu halde yapılan yargılama, toplanan delillere göre; her ne kadar davacı tarafça maddi ve manevi tazminat talepli dava açılmış ise de; davacı hakkında 13.03.2018 tarihinde takipsizlik kararı verildiği, 14.03.2018 tarihinde bu kararın elden tebliğ alındığı şeklinde davacı vekilince şerh verildiği, ayrıca 16/04/2018 tarihinde takipsizlik kararının tebliğ edildiği, davanın ise 13.05.2019 tarihinde açıldığı, CMK'nın 142/1 maddesine göre, 3 aylık sürenin tebliğ tarihine göre dolduğu, takipsizlik kararının kesinleşmesinin 02.05.2018 tarihi olduğu, kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık sürenin de dolduğu anlaşılmakla, davanın süre yönünden reddine, davanın tamamen reddi cihetine gidilmiş olması nedeniyle davalı taraf için ücreti vekalet tayinine dair aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/158287 Soruşturma, 2018/23311 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından 28.10.2017 - 28.11.2017 tarihleri arasında 31 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonucunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 02.05.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu anlaşılmıştır.

2. Davacı hakkında 13.03.2018 tarihinde verilen kararın 02.05.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "...her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." şeklindeki düzenleme uyarınca 1 yıllık süre geçtikten sonra 13.05.2019 tarihinde dava açıldığı göz önünde bulundurulduğunda, davacı vekilinin davanın süresinde olduğuna ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/5320 Esas, 2020/1315 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.