YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2021/10025 E.  ,  2023/3390 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1925 E., 2020/1878 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 03.12.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının 03.11.2018 tarihinde tutuklandığını ve 29.11.2019 tarihinde tahliye edildiğini, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/276 Esas numaralı dosyasında yargılandığını ve hakkında beraat kararı verildiğini, bu olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını belirtmiş, bu kapsamda 30.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 07.01.2020 tarihli cevap dilekçesinde özetle; süre, yetki, mükerrer dava ve davacının davaya muvafakati yönünden araştırılma yapılması gerektiğini, haksız tutuklama olmadığını, talep edilen tazminatın yüksek olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir.

3. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/379 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/1925 Esas, 2020/1878 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddini talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "... davacı sanığın Manavgat 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 03/11/2018 tarih ve 2018/689 Sorgu sayılı tevkif müzekkeresi ile tutuklandığı ve Manavgat 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 29/11/2018 tarih ve 2018/5488 sayılı Karar yazıları ile tahliye edildiği, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 2019/276 Esas 2019/410 karar sayılı kararı ile davacının beraatine karar verildiği, Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen beraat kararının 14/11/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın tebliğe çıkartılmadığı, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçen sürelerin başka bir cezadan mahsup edildiğine, ayrıca tazminata konu edildiğine dair bir kararında bulunmadığı,

Davacı vekilinin 03.12.2019 tarihli dilekçesi ile elimizdeki davayı açtığı ve davanın CMK'nın 142/1 maddesinde ön görülen süreler içerisinde açıldığı,

... Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 16/01/2020 tarihli yazısı ile ...'un "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama" suçundan dolayı Manavgat 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 03/11/2018 tarih ve 2018/689 Sorgu sayılı tevkif müzekkeresi ile tutuklandığı ve Manavgat 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 29/11/2018 tarih ve 2018/5488 sayılı Karar yazıları ile tahliye edildiği bahse konu tevkif müzekkeresinin sırada bekleme nedeniyle hiç infaz görmediğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacı vekili 03.12.2019 tarihli dilekçesinde tazminat talebinde bulunmuş ise de Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 16/01/2020 tarihli yazısı ile bahse konu tutuklama müzekkeresinin sırada bekleme nedeniyle hiç infaz görmediğinin anlaşıldığı, davacının gözaltında geçirdiği süre bulunmadığı bu nedenle davacının maddi veya manevi tazminata hak kazanmayacağı anlaşılmakla yasal koşulları oluşmadığından maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/276 Esas – 2019/410 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından 03.11.2018 tarihinde tutuklanmasına karar verildiği, 29.11.2018 tarihinde ise tahliyesine karar verildiği, ancak tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 14.11.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı anlaşılmıştır.

2. Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 16.01.2020 tarihli yazısına göre davacının tutuklama müzekkeresi infaz görmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 141 inci devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemi koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 08.06.2020 tarihli ve 2020/1925 Esas, 2020/1878 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.