YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/9204 E.  ,  2024/617 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeye, müvekkilinin atılı suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezada indirim yapılmamasına ve ceza miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 17:15 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile yanında yolcu olarak bulunan İlknur Yılmaz ve ... ile birlikte meskun mahal dışında, bölünmüş asfalt kaplama yolda köprü üzerinde seyri sırasında olay yerine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, önce yolun sağ tarafındaki demir bariyerlere, sonra savrularak köprü korkuluk demirlerine çarpması sonucu, araçta yolcu olarak bulunan ... ve ...'nın ölümüne neden olduğu olayda; Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil düştüğünün belirtildiği, kazadan yaklaşık 2 saat 9 dakika sonra yapılan ölçümde sanığın 100,9 promil alkollü olduğu ve ölçüm ile kaza vakti arasındaki zaman aralığı da hesap edildiğinde yaklaşık 1,32 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre cezasında, 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan bilinçli taksir hükümlerine göre artırım yapıldığı, mahkemece hükme esas alınan Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin 20/11/2015 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak iki kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca ceza orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Sanığa TCK'nın 85/2. madde ve fıkrası gereğince belirlenen "4 yıl hapis cezasının", aynı Kanunun 22/3. madde ve fıkrası gereğince 1/3 oranında artırılması sonucunda, "5 yıl 4 ay hapis cezası" yerine, hesap hatasından dolayı "6 yıl hapis cezası" şeklinde, tayin edilen hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken de, "4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası" yerine, "5 yıl hapis cezası" olarak hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.Sanığın sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 53/6. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "6 yıl hapis cezası" ibaresinin, "5 yıl 4 ay hapis cezası" olarak, üçüncü paragrafında yer alan, "5 yıl hapis cezası" ibaresinin de, "4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası" olarak değiştirilmesi, ayrıca hükmün beşinci paragrafın başına "TCK'nın 53/6.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.