YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/9176 E.  ,  2024/650 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz sebebi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sorumlusu olduğu otelde hamam kısmında havuza giren ...'ın bir müddet sonra hareketsiz vaziyette durduğu havuz görevlileri tarafından görülerek hastaneye kaldırıldığı, yapılan tedavilere cevap vermeyerek hastanede ölmüş olduğu, soruşturma aşamasında İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 1. Adli Tıp İHtisas Kurulunun raporuna göre ölüm sebebi olarak kronik kalp damar hastalığı bulunan ...'ın suda boğulmaya bağla mekanik asfiksi ve komplikasyonları sonucu ölümün meydana geldiğinin anlaşıldığı, soruşturma aşamasında yaptırılan bilirkişi incelemesinde oteli işleten olan sanığın olayın meydana gelmesinde tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, yargılama aşamasında yaptırılan bilirkişi incelemesinde 17/04/2015 tarihli bilirkişi heyetinin raporunda sanığın asli derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğundan yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi heyetinin 31/12/2015 tarihli raporuna göre sanığın tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, bu rapor ile soruşturma aşamasında düzenlenen raporun benzer nitelikte olduğu, raporun bu hali ile karar vermeye elverişli olduğu kabul edilerek ...'ın ölümü ile sonuçlanan olayda sanığın işleten olarak tali derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 12.100 TL adli para cezasına çevrilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.