YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/9166 E.  ,  2024/375 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 11.02.2016
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Almus Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016
tarihli ve 2015/125 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 18200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.10.2020 tarihli ve 2016/119650 sayılı, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;
Sanığın kusuru olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:
1.sanığın ölen ...'ın kızkardeşinin eşi olduğu, olay tarihinde ölen ile tanıkların inşaat halinde bulunan sanığa ait 3 katlı evin çatısını yaptıkları, çatının iskelet kısmını bitirdikleri ve çatının üst kısmına sac monteleme işi yaptıkları sırada ölenin çatı katından düşerek hayatını kaybettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki beyanlarında kusuru olmadığını,ölenin aile içi yardımlaşma amacıyla orada olduğunu beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında iş güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda; sanığın iş güvenliği eğitimi vermediği, can güvenliği için kullanılması gerekli baret, paraşüt tipi emniyet kemeri vs ekipmanları teslim etmediği, bu ekipmanların kullanılması yönünde uyarıda bulunmadığı, çalışılan alanda uyarıcı levhaların olmadığı, iş güvenliği uzmanı bulunmadığı, denetim yapılmadığı, ağır ve tehlikeli işlerde çalışabilir sağlık raporu alınmadığı, bu suretle denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçeleri ile olayda asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.İnşaatın sahibi olan sanığın gerekli denetim ve gözetimi yapmayarak olayda asli kusurlu olduğu ve üzerine atılı taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği ve buna göre uygulamaya yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;
Soruşturma aşamasında bilirkişi raporu alınarak gerekli incelemeler yapılmış olup sanığın asli kusuru ile kazanın meydana geldiği anlaşılmış olduğundan sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Almus Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/02/2016 tarihli ve 2015/125 Esas,2016/17 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.