YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/5621 E.  ,  2024/752 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 tarihli ve 2015/284 Esas, 2016/109 Karar sayılı asıl kararın ve 23.05.2016 tarihli ve 2015/284 Esas, 2016/109 Karar sayılı ek kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine ilişkin ek kararın 02.06.2016 tarihinde tebliğ edilmesinden önce, öğrenme ile katılanlar vekili tarafından süresi içinde ek karara dair temyiz başvurusunda bulunulduğu tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istekleri hakkında "Ret- Onama" kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, keşif yapılmadığına, kusur tespitine, olayda İdarenin hizmet kusuru olduğuna, bilinçli taksir koşullarının olayda oluşmadığına ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kasten öldürme suçuna sebebiyet verdiğine, cezada indirim yapılmaması gerektiğine ve tayin edilen cezaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 04:45 sıralarında, kaza anında 1,82 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki 06 DL 2747 plaka sayılı otomobil ile Atatürk Bulvarını takiben Bosna Caddesi istikametine doğru meskun mahalde, alacakaranlık vakti, refüjle bölünmüş virajlı asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek önce orta refüjde bulunan bordür taşlarına çarptığı devamında çarpmanın etkisiyle ... yolda savrularak 76 metre sürüklenerek kavşak içerisinde durması sonucu, araçta yolcu olarak bulunan ...'ın ölmesine, şikayeti bulunmayan mağdur ...'nun (Kabasakaloğlu) ise, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda yaşam fonksiyonlarını müştereken ağır (5) derecede etkileyecek birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 09.03.2016 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
A. Katılanlar Vekilinin Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;
Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 07.04.2016 tarihinde verilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin reddine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2016 tarihli ve 2015/284 Esas, 2016/109 Karar sayılı ek kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Müdafinin Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.