YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/4961 E.  ,  2023/4212 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 nci maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/94147 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi;
Kusuru olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:
1.Sanığın Denizli İli Pamukkale İlçesi Belenardıç köyünde (Denizli ilinin Büyükşehir olması nedeniyle mahalle olmuştur) çiftçilik ile uğraştığı, olay tarihinden yaklaşık 5-6 yıl önce yerleşim birimi dışında köyiçi mevkiindeki tarlasının alt tarafında sulamada kullanmak üzere ilkel metodlarla 5x6 metre ebatlı 10 metre derinliğe sahip ve 7,5 metre derinliğinde su bulunan çukur şeklinde kuyu açtırdığı, olay tarihinde Cennet'in hangi sebeple gittiği anlaşılamayan bir şekilde sanığın arazisine girerek kuyuya düştüğgü ve kuyudaki suda boğularak öldüğü olayın bu şekilde gelişip sonuçlandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

2. Mahkemece yapılan keşifte olay mahalli görülmüş dinlenen inşaat bilirkişisi raporunda kuyunun bilimsel ve teknik usullere uygun açılmadığı ve etrafında güvenlik önlemi alınmamış olması nedeniyle sanığın asli kusurlu olduğu, olayın meydana yerin sanığın özel mülkü oluşu ve ölenin dikkatli davranmaması nedeniyle tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden;
Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yeterli ve gerekli güvenlik önlemlerini almamak suretiyle kusurlu olduğu anlaşıldığından kararda bu yönüyle bir hukuka aykırılık görülmemiş olup sanık müdafinin temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/309 Esas, 2016/59 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.