YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/2690 E.  ,  2024/374 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/870 E., 2017/962 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarih ve 2016/1030 Esas, 2016/1452 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.
2.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarih ve 2016/1030 Esas, 2016/1452 Karar sayılı kararına karşı sanık müdafinin istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Dairesi'nin, 26/05.2017 tarih ve 2017/870 Esas, 2017/962 Karar sayılı kararı ile esastan ret kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.0.2020 tarihli ve 2017/54697 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi eksik inceleme yapıldığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20/12/2016 tarih ve 2016/1030 Esas, 2016/1452 Karar sayılı kararı ile
Olay günü sanığın 1,73 promil alkollü olarak kullandığı araçla yolun sağ tarafında cepte bekleyen araçlara çarparak, ...'in ölümüne sebep olduğu anlaşılmakla, taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık olay sırasında alkollü olduğundan hakkında bilinçli taksirli hükümleri uygulanmış, olayın olay şekli, sanığın alkol miktarı, olay yeri tespit tutanağında sanığın aracının kaza sırasında kilometresinin saatte 160 km takılı kaldığına dair tespit, bilirkişi raporu ve bu veriler ışığında sanığın kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, İlk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan tarafın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;
Kaza tespit tutanağı, müştekiler ve sanığın beyanları ile soruşturma aşamasında yaptırılan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin temyiz istemi yönünden hükümde bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Dairesinin, 26.05.2017 tarih ve 2017/870 Esas, 2017/962 sayılı kararında; sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.