YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/1613 E.  ,  2024/1257 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama, Bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerin; sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 30.03.2016 tarihinde verilen hükme karşı sanığın 18.04.2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1. Cümle, 43/1, 62, 51/1-3-6-7 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve ertelemeye karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddi, sanık müdafinin temyiz istemi yönünden ise tehdit suçundan kurulan hükmün onanması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükmün atılı suçun şikâyete tabi olduğu mağdurunda şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; bir nedene dayanmamaktadır, sanığın temyiz sebepleri, müştekinin şikayetten vazgeçtiğine, atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, haksız yere ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; gayri resmi birlikte yaşadığına mağdurun rızası dışında mağdur ile girdikleri cinsel ilişkiye ait görüntüleri facebook üzerinden yayınlayan ve mağdura vücut bütünlüğüne zarar vereceğinden bahisle mesaj çeken sanık hakkında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2. ve 106/1. maddesindeki görüntü veya seslerin ifşa suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
A) Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden;
Sanık müdafiinin yüzüne karşı 30.03.2016 tarihinde verilen hükmü sanığın 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 18.04.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanık Müdafiinin Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun TCK'nın 139/1. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdur ...'nun 09.06.2015 tarihli dilekçe ve 05.02.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği, sanığında 18.04.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile mağdurun şikayetten vazgeçtiğini beyan ederek vazgeçmeye açıkça karşı çıkmaması nedeniyle sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, eylemin şikâyete tabi olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyete karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünde hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 134/2. 139/1. 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

C) Sanık Müdafiinin Tehdit Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve TCK'nın 106/1-1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sair yönleri incelenmeyen Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden açıklanan nedenle hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.