YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/1386 E.  ,  2024/1214 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1-1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1, 58. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz nedenleri; Olaya ilişkin samimi ikrarda bulunduğuna, suça konu alanın herhangi bir koruma alanı olmadığına, suç işleme kastı olmadığına, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, sanık savunmaları, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, Bingöl İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapor dikkate alınarak, sanığın temyiz dışı sanıklar ile birlikte eylem ve fikir işbirliği içerisinde kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapmak suçunu işledikleri sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

07.04.2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı incelendiğinde; iş makinesi ile kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk görevlilerince suç mahalline gidildiği, olay yerinde iş makinesi ile kazı yapıldığının tespit edildiği, sanıkların görevlileri fark etmesi üzerine dur ihtarı yapıldığı ve sanıkların kaçtıkları , suça konu alanda iki adet yeni kazı çukuru tespit edildiği, kazı çukurlarının derinliklerinin 4 ve 5 metre olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanun'a göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 74/1-2. cümlesine ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan ilamın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 23. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.