YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/12238 E.  ,  2024/1413 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2, 62, 53/1 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ile katılanın boşanma aşamasında ayrı yaşadıkları dönemde, katılanın evindeki prizin içerisine dinleme cihazı yerleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2 maddesindeki görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Sanığın katılan ile ayrı yaşadıkları dönemde katılanın evine dinleme cihazı yerleştirmesine konu sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; sanığın dinleme eylemini kaydettiğine dair dosya içerisinde alınmış bir belge bulunmadığı, alınan kriminal raporda dinleme cihazının üzerine takılı SIM kartın arandığında ortamdaki seslerin duyulmasına yaradığı değerlendirilmekle Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/227 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi kısmen yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "sanığın gizliliğin ihlali eylemini sesleri kayda almak suretiyle işlediği anlaşılmakla sanığa verilen hapis cezasının TCK 134/1-2 cümle uyarınca 1 kat artırılarak sanığın 2 Yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına," ve hükmün üçüncü paragrafında yer alan "NETİCETEN 1YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin hükümden çıkarılıp yerine "NETİCETEN 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.