YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/11451 E.  ,  2024/797 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.12.2020 tarihli, 2016/227326 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz nedenleri;
1. Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Mahkemece yeterince inceleme yapılmadan karar verildiğine,

3. Diğer temyiz nedenlerine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, sanık savunması, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçuna yönelik suç işleme kastı olmadığından beraatine karar verilmiştir.

Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 26.10.2011 tarih 237 karar numaralı kararı ile 464 parselde yer alan taşınmazın II. Grup korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edildiği, sanığın suça konu taşınmazda izinsiz olarak tadilat yaptırdığından bahisle hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR
Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu görevlilerinin 13.11.2014 tarihinde yerinde yapmış olduğu incelemelerde 464 parsel üzerinde yer alan tescilli iş yerinin çatısının ve arka duvarının yıkıldığı tespit edildiği, suça konu taşınmazın tadilatı için 03.09.2013 tarihinde İskenderun Belediyesi'ne başvurulduğu , inşaat kontrol şefliği tarafından yerinde yapılacak incelemeler sonucunda uygun görülür ise tadilata başlanabilmesi konusunda gerekli izinlerin verileceğinin iletilmesine karşın ekiplerin yerinde yapılan incelemede izinsiz bir şekilde onarıma başlandığının görüldüğü, 04.09.2013 tarihinde İskenderun Belediyesi tarafından inşaatın mühülenerek durdurulduğu, sanığın 23.12.2013 tarihinde İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğün'e tadilat izni için başvurduğu ve 02.01.2014 tarihinde kurum tarafından sanığa onarım ön izin belgesi verildiği anlaşılmakla;

Mahallinde inşaat, arkeolog ve fen bilirkişileri refakatinde keşif icra edilerek, Hatay İl Özel İdaresi İmar ve Kentsel İyileştirme Müdürlüğünün 02.01.2014 tarihli belgesi ile verilen iznin dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı, dava konusu yere ilişkin ise; sanık tarafından yapılan tadilatın izin belgesine uygun olup olmadığı hususlarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespiti ile, verilen iznin dava konusu yeri kapsayıp izin kapsamını aşmadığının anlaşılması halinde manevi unsur yokluğu nedeniyle sanığın beraatine, izin kapsamını aştığının tespiti halinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.