YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/10434 E.  ,  2024/3599 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/576 E., 2016/267 K.
SUÇ : Taksirle Öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 27.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıklar ... ve ...'ın yetkilisi olduğu ... isimli iş yerinde ...'ın işçi olarak, hakkında hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilen ...'ın da usta yardımcısı olarak çalıştığı, 23.11.2014 günü ...'ın ... (... ezme) makinesinin bulunduğu bölümde çalışırken makinenin içerisine girmiş olan yabancı maddeyi almak için makineyi durdurup makinenin içerisinde girdiği, bu esnada ...'ın bantların durduğunu görmesi üzerine makineyi çalıştırması neticesinde ...'ın yaralanarak hastaneye kaldırıldığı ve hastanede hayatını kaybettiği olayda, hükme esas alınan 12.02.2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; kazaya sebebiyet veren ... karıştırma makinesinin günümüz teknolojik şartlarına göre uygun ve emniyetli olmadığı, iş yerinde makinelerin tamir ve bakımı ile ilgili uygun ve emniyetli bir prosedürün olmadığı, makinede tamir bakıma başlamadan önce gerekli emniyet tedbirlerinin alınmamış olduğu, çalışanları mesleki yönden ve iş sağlığı güvenliği yönünden gereği gibi eğitilmemiş ve denetlenmemiş olmasından dolayı sanıkların asli kusurlu oldukları belirtildiği belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun (6331 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; 6331 sayılı Kanun'un 15 inci maddesine göre, çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu almadan işe başlatılamayacakları düzenlemesine yer verildiği anlaşılmakla, bedeni özürleri olan ölenin işitme ve konuşma ile ilgili dikkat gerektiren işler ile ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılamayacağına dair sağlık raporunun bulunmasına rağmen ... (... ezme) makinesinin bulunduğu bölümde çalışması sebebiyle firmanın yetkilisi olan sanıkların eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.