YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2020/10080 E.  ,  2024/1832 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/108 E., 2015/297 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63, 50/4, 52/4. maddeleri uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ...'in temyiz sebepleri; cezanın sanığın işlediği fille orantısız şekilde az miktarda hükmedildiğine, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri ise keşif yapılmaksızın kurulan hükmün hukuka aykırı olduğuna, motosiklet sürücüsünün tam kusuruyla olaya sebebiyet verdiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki kamyonetle, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunduğu bölünmüş asfalt kaplama iki gidiş iki gelişli orta refüjle ayrılmış caddede sağ şeritte seyrederken, olay mahalline geldiğinde, refüj aralığını kullanarak ''U'' dönüşü yapmak üzere sola manevra yaptığı esnada, aracının sol arka kısmına, kendisiyle aynı istikamette sol şeridi takiben geriden gelen sürücü ...'ın idaresindeki motosikletin ön kısmıyla çarpmasıyla, bir kişinin ölümüyle, bir kişinin ise hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 4.dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, mahkemece 30.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu esas alınarak, sanığın manevra öncesinde ve esnasında geriden gelen seyir halindeki trafiği yeterince kontrol etmeyerek ve kendisiyle aynı istikamette sol şeridi takiben geriden gelen müteveffa sürücü idaresindeki aracın istikamet şeridini kapatacak şekilde dönüşünü gerçekleştirerek asli kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 7. paragrafın hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.