YARGITAY 12. CEZA DAİRESİ

12. Ceza Dairesi         2019/9980 E.  ,  2023/2677 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/367 - 2016/203
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/367 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.06.2019 tarihli, 2016/296522 sayılı ve "Dosya kapsamına göre, yapılan olay yeri incelemeleri ve bilirkişi raporu sonucunda olay yerinde gerçekleştirilen faaliyetlerin yasalar çevçevesinde koruma altında bulunan taşınmaz kültür varlıklarına izinsiz inşai ve fiziki müdahale kapsamında değerlendirildiği ve buna göre sanığın üzerine atılı suç sübut bulduğu halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan" yönündeki bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün eksik inceleme ile verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemenin Kabulü
"Bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere gerçekleştirilen faaliyetlerin yasalar çevçevesinde koruma altında bulunan taşınmaz kültür varlıklarına izinsiz inşai ve fiziki müdahale kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu yerin 3. derece arkeolojik sit alanında bulunduğu anlaşılmış ise de, bahse konu 893 no'lu parsel içerisinde 13.00 m2'lik foseptik çukuru ile 983 no'lu parseldeki 13.00 m2'lik foseptik çukurunun sanık ... tarafından açıldığı, eski çukurların yetersiz olması nedeniyle genişletildiği ve üzerinin kapatıldığı, sanık ...'ün suç kastının bulunmadığını beyan ettiği, eski çukurların çöktüğünü ve çevreye zarar verdiğini, bu nedenle çukurları kazdırdığını ve genişlettiğini savunduğu, sanığın savunmasının samimi ve dosya kapsamına uygun olduğu, bu anlamda suç kastının bulunmadığı sonucuna varılmıştır."

2. Sanığın, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 29.04.2005 tarih ve 627 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanında kalan 893 ve 983 sayılı parsellerde 13 metrekarelik foseptik çukurları açtığı tespit edilmiştir.

3. Sanık ... savunmasında, suça konu yerde 13 adet bungalov tipi ev bulunduğunu, araziyi başkalarından kiraladığını, evlerin bulunduğu yerde alt yapı olmadığını, evi olan herkesin foseptik çukurunu kendisinin kazdığını, önceki yıl aşırı yağış sebebiyle mevcut çukurun çöktüğünü, bu durumun insan ve çevre sağlığına zarar verdiğini, bu sebeple davaya konu çukuru kazdırdığını beyan etmiştir.

4. Mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan 28.01.2016 havale tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, suça konu eylemin izinsiz inşai ve fiziki müdahale kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

GEREKÇE
Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler, sanık savunması ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmazlarda izin almaksızın iki adet çukur açmak suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu sabit olan sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, "suç işleme kastının bulunmadığı" şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraatine dair hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/367 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.