YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/942 E.  ,  2024/4363 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/1084 Esas, 2022/1915 Karar
HÜKÜM : Davanın reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/89 E., 2021/91 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirket Malatya İcra Müdürlüğünün 2016/237 E. sayılı dosyasına konu alacağı ... Un Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alacağın temliki sözleşmesi ile devraldığını, temlik sözleşmesinde devredilen alacak Adana 10. İcra Müdürlüğünün 2017/11800 E. sayılı takip dosyasındaki alacak olarak gösterilmiş ise de her iki takip dayanağı da temlik eden ... Un Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin kendisine gönderilecek buğday için 04.11.2015 tarihinde Halk Bankası .... Şubesinden gönderilen 265.000,00 TL havale dekontu olduğunu, Malatya İcra Müdürlüğünden aynı alacak için daha önce takip açıldığından haberdar olmadığı için Adana 10. İcra Müdürlüğünün 2017/I1800 E. sayılı takip dosyası açıldığını, davalı borçlunun yetki ve derdestlik itirazı üzerine bu dosya yetkili icra dairesi olan Malatya İcra Müdürlüğünün 2018/30332 Esasını aldığını, takip dosyası celp edilip incelendiğinde Adana 10. İcra Müdürlüğünün 2017/11800 E. sayılı takip dosyası iken yetki itirazı üzerine geldiği her iki takibin dayanağı alacak konusu belgenin aynı olduğunu, müvekkil temlik sözleşmesi gereğince alacaklı, miktar farklılığını ise faizden kaynaklı olduğunun görüleceğini, derdestlik dava şartı nedeniyle itirazın iptali davası ilk takip olan Malatya İcra Müdürlüğünün 2016/237 E. sayılı dosyası üzerinden açmak gerektiğini, davalı borçlu sözlü anlaşmaya aykırı olarak göndermeyi taahhüt ettiği buğdayı göndermediğini belirterek borçlunun itirazının iptaline takibin 265.000,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, borçlunun %20'den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkil firmanın un imalatı yaptığını, ihracat yapan firmaların telefon ya da mail ortamında siparişler verdiğini, bedel karşılığı malın belirtilen adrese sevk edildiğini, ... firması müvekkil firmadan şifahi olarak pazarlık yaparak un sipariş ettiğini, bedelini banka yolu ile gönderdiğini, firmanın talimatı ile belirtilen Hatay Organize sanayinde bulunan adrese malı teslim ettiğini ve 02.11.2015 tarih ve fatura no.15436 sayılı 265.000,00 TL bedelli faturayı da tanzim ederek karşı taraf gönderdiğini ve ticareti tamamladığını, alacak verecek kalmadığını, davacı firmanın da kötü niyetli olduğunu, olmayan bir borcu temlik aldım iddiasında bulunduğunu belirterek davanın reddine, davacının %20 haksız takip tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketçe 02.11.2015 tarihli seri no 15436 sayılı faturanın usule uygun şirketin alacak muhesebe kayıtlarına işlendiği ve Gelir İdaresi Başkanlığınca onaylandığı, yine dosyaya sunulan sevk irsaliyesinde 520 torba unun teslim edildiği ve teslim alındığına ilişkin belge düzenlendiği, belgelerin aksinin davacı yanca ispatlanamadığı, bu denli büyük bir alacak miktarı için ticari ilişkinin yapılmasından 4 sene sonra alacak davası açmasının da basiretli olmadığı, olmayan bir alacak için kötü niyetli olarak takip başlatıldığı gerekçesiyle davanın reddine, kötü niyetli takip başlatıldığından %20 tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının cevap dilekçesinde temel ilişkiyi kabul ederek temlik eden ... Un Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin siparişi için takip konusu bedeli banka kanalı ile borçlu şirkete gönderdiğini kabul ettiğini, davalının bu kabulünden sonra ispat yükünün davalı şirkete geçtiğini, davalının sipariş konusu malı temlik edene teslim ettiğini kanıtlaması gerektiğini, Mahkemenin ispat yükünün davalıda olduğunu gözden kaçırdığını, sipariş konusu malı temlik edenin bir başka firmaya teslim edilmesini istediğine yönelik talimat verdiğini yazılı delille kanıtlaması gerektiğini, davalıdan mal alımına ilişkin BA formu bulunmadığını, uyuşmazlığın tam olarak aydınlanması için yargılama sırasında talep etmelerine rağmen temlik eden ... Un Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin 2015 yılı defter ve belgelerinin incelenmesi için Avanos Asliye Ticaret Mahkemesine talimat yazılmadığını, mahkemenin davalı tarafa ait defter ve belgeler üzerinden yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu ile sonuca gittiğini, Mahkemenin hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporlarını hükme esas aldığını, Mahkeme delillerin değerlendirmesinde ispat yükünün hangi tarafta olduğu hususunda hataya düştüğünü, mahkemenin eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis ettiğini, kötü niyetli olmadığını, alacağı temlik alan kişi olduğunu belirterek ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının malın teslim edildiğini ve teslim alındığına ilişkin belge düzenlendiği, davacının bu durumun aksini ispatlayamadığı, kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, temlik alan takibi başlatan kişi olmadığı da göz önünde bulundurularak alacaklının takip yapmakta kötüniyetli olduğunun ispatlanamadığı, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın ve kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarlamış, 27.000,00 TL vekâlet ücretinin istinaf mahkemesi kararıyla 40.000,00 TL'ye çıkarılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, ilamsız icra takibine itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.