YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/915 E.  ,  2024/4531 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/424 Esas, 2022/2151 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/91 E., 2020/343 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) ile 16.12.2011 tarihinde imzaladığı sözleşme uyarınca yayın ve haber amaçlı görüntü satış haklarının münhasır lisansını elinde bulundurduğunu, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (5846 sayılı Kanun) 80 inci maddesi gereğince bağlantılı hak sahibi sıfatı taşıdığını, Türkiye Futbol Federasyonu Ziraat Türkiye Kupası kapsamında 16.05.2012 tarihinde Fenerbahçe- Bursaspor arasında oynanan ve müvekkiline ait televizyon kanalı olan ....'den canlı yayınlanan futbol müsabakasına ait görüntülerin, davalıya ait internet sitesinde izinsiz ve hiçbir bedel ödemeksizin 3 dakika 25 saniye süresince kullanılması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi uyarınca müvekkili tarafından açılan İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin bozma sonrası 2016/6 E. 2016/20 K. sayılı dosyasında 5.000,00 USD yönünden lehlerine karar verildiğini, TFF ile müvekkili arasında imzalanan sözleşmenin 8.9. maddesi uyarınca dakikası 5.000,00 USD olmak üzere bir tarife belirlendiğini, buna göre davalının 3 dakika 25 saniyelik görüntü için toplamda 17.000,00 USD ödemesi gerektiğini, 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi uyarınca müvekkilinin üç kat talep hakkının bulunduğunu ileri sürerek anılan kararda hükme bağlanan 5.000,00 USD’nin mahsubu ile geriye kalan 46.000,00 USD maddi tazminatın tahsil tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif döviz satış kuru esas alınarak TL karşılığı tutarın, tecavüzün meydana geldiği 16.05.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli ABD doları mevduatına uyguladığı en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; aynı konuya ilişkin İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/133 E. sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne karar verildiğini, dava dosyasının halen Yargıtay incelemesinde olduğunu, davaya konu yayının 5846 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi gereği haber mahiyetinde yapıldığını, haber mahiyetinde olmak kaydıyla günlük hadiselere bağlı olarak fikir ve sanat eserlerinin bazı parçalarının işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla yayınlanmasının serbest olduğunu, 3 dakika 25 saniye olarak haber mahiyetinde yapılan yayın nedeniyle 17.000,00 USD maddi zararı kabul etmediklerini, bir an için davacının mali haklarının ihlal edildiği varsayılsa bile talep edilen maddi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının TFF’ye 2011-2012 sezonu Türkiye Kupası müsabakaları ve TFF Süper Kupa Final müsabakası ve turnuva kapsamında yapılacak tüm yayınlar, sponsorluk hakları, arşiv hakkı ve ticari haklar karşılığında TFF’ye 11.160.175,00 USD ödemeyi taahhüt ettiğini, bu sözleşme kapsamında otuzun üzerinde müsabakanın 90 dakika canlı olarak yayınlandığını, sözleşmenin kapsamı ve yapılan yayınlar için davacının ödediği toplam bedel dikkate alındığında talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının maddi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 16.05.2012 tarihinde Fenerbahçe- Bursaspor arasında oynanan ve....'den canlı yayınlanan müsabakaya ait görüntülerin davalıya ait internet sitesinde izinsiz ve hiçbir bedel ödenmeksizin 3 dakika 25 saniye kullanılması nedeniyle davalıya karşı açılan ve İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/133 E., 2013/283 K. (bozma sonrası 2016/6 E., 2016/20 K.) sayılı kesinleşen kararına dayalı bakiye 46.000,00 USD için açıldığı, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/6 E., 2016/20 K. sayılı kararında bilirkişi heyetince yapılan hesaplamada sözleşme gereği görüntü bedelinin dakikası 5.000,00 USD'den 3 dakika 24 saniye görüntü bedelinin 17.000,00 USD olarak belirlendiği, 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi uyarınca bilirkişilerce hesaplanan rayiç bedelin 3 katı 51.000,00 USD olmakta ise de dava dilekçesinde 5.000,00 USD'nin faizi ile birlikte talep edildiğinden ve dava ıslah edilmediğinden bozma ilamı uyarınca taleple bağlı kalınarak 5.000,00 USD'nin fiili ödeme tarihinde T.C. Merkez Bankasının USD cinsinden döviz satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının tespit tarihi olan 16.05.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak devlet bankalarının 1 yıl vadeli USD mevzuata uyguladığı en yüksek faizin yürütülmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, kararın 07.01.2020 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, kararda hükme bağlanan 5.000,00 USD’nin, rayiç bedel olan 51.000,00 USD'den mahsubu ile bakiye 46.000,00 USD'nin fiili ödeme tarihinde TC Merkez Bankasının USD cinsinden döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının tespit tarihi olan 16.05.2012 tarihinden itibaren hesaplanacak devlet bankalarının 1 yıl vadeli USD mevzuata uyguladığı en yüksek faizin yürütülmek sureti ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu yayının 5846 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi gereği haber mahiyetinde yapıldığını, anılan madde gereği haber mahiyetinde olmak kaydıyla günlük hadiselere bağlı olarak fikir ve sanat eserlerinin bazı parçalarının işaret, ses ve/veya görüntü nakline yarayan araçlarla yayınlanmasının serbest olduğunu, ayrıca söz konusu yayın nedeniyle müvekkilinin hiçbir ad altında gelir elde etmediğini, usulüne uygun rayiç değer hesaplanmadığını, hükmedilen tazminat tutarının fahiş olduğunu, 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi gereği, sözleşme yapılmış olması halinde davacının isteyebileceği bedelin veya 5846 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasının istenebileceğini, davacının söz konusu yayının internet ortamındaki yayın hakları konusunda kimse ile sözleşme imzalamadığını, bilirkişi heyetinin 5846 sayılı Kanun hükümleri gereği rayiç bedeli belirlemesi gerekirken, davacı ve TFF arasında imzalanmış sözleşmede belirlenen televizyon yayını için belirlenen bedeli baz alarak hesaplama yaptığını, davaya konu yayın internet ortamında yapıldığından TV için belirlenen bedelin baz alınamayacağını, dava konusu yayının 16.05.2012 tarihinde yapıldığını, davacının maddi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek kararın kaldırılması istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki hükmün Yargıtay denetiminden geçerek 07.01.2020 tarihinde kesinleştiği, işbu davanın da bakiye 46.000,00 USD için açıldığı, dava tarihi dikkate alındığında davacının talepleri yönünden zamanaşımının sözkonusu olmadığı, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2012/133 E., 2013/283 K. (bozma sonrası 2016/6 E., 2016/20 K.) sayılı dosyasının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmesi nedeniyle, İlk Derece Mahkemesi tarafından anılan dosyada hesaplanan 17.000,00 USD bedelin 5846 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi uyarınca 3 katı olan 51.000,00 USD'den bakiye kalan 46.000,00 USD üzerinden davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu yayının haber mahiyetinde yapıldığını, 5846 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi uyarınca bunun serbest olduğunu, hukuka uygunluk taşıdığını, anılan yayından dolayı müvekkilinin gelir elde etmediğini, bu sebeple maddi tazminata hükmedilemeyeceğini, rayiç değerin usulüne uygun hesaplanmadığını, davacının söz konusu yayının internet ortamındaki yayın hakları konusunda kimse ile sözleşme imzalamadığını, bu yönde bir delil sunmadığını, dava konusu yayın internet ortamında gerçekleştiğinden Mahkeme’nin 5846 sayılı Kanun kapsamında rayiç bedel hesaplaması gerekirken davacı ile TFF arasındaki sözleşmede düzenlenen televizyon yayını için belirlenen bedelin baz alınmasının yerinde olmadığını, internetteki yayının televizyon yayınına göre daha az kişiye ulaştığını, fahiş tazminat tutarı belirlendiğini, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, tazminat istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 5846 sayılı Kanun'un 80 ve 68 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.