YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/862 E.  ,  2024/4410 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/77 Esas, 2022/1481 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki YİDK iptal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 31.10.2016 tarihinde 2016/86576 sayılı başvuru ile “İZMİR MEZAR YAPIM” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuru hakkında kısmi ret kararı verildiğini, muterize ait “İZMİR MEZAR” markasının tescil talebi tarihinin müvekkiline ait başvurudan daha sonraki tarih olan 28.04.2017 tarihi olduğunu, muterize ait “izmirmezar.com” markasının ise sadece 19. Sınıfta tescilli olduğunu, müvekkiline ait başvurunun ise 35, 37 ve 45. sınıflara yönelik bulunduğunu, 19. Sınıfa yönelik bir taleplerinin olmadığını, markada bulunan “İzmir” ibaresinin yer bildirici olması karşısında tekele bırakılamayacağını, “mezar” kelimesinin de yaygın kullanılan bir ibare olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı ... vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu, davacının başvurusunda 19. sınıf bulunmasa da müvekkili ile aynı iş kolunda faaliyet göstermek amacıyla marka başvurusu yaptığını, davacının “İZMİR MEZAR” markasının yer adı olduğunu iddia etmesine karşın “iZMİR MEZAR YAPIM” şeklinde marka başvurusunda bulunmasının çelişkili olduğunu, müvekkilinin “İZMİR MEZAR” markasının geçersiz olmadığını ve iş bu davanın konusu dışında olduğunu, tüketicilerin markayı ilk gördüğünde dikkat çeken unsurun “izmir mezar” olacağını, davacının ve dava dışı ...’in daha önceden müvekkiline ait markayı kullanarak marka hakkına tecavüz ettiğini ve haklarında İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/126 E., 2017/63 K. sayılı dosya kapsamında dava açıldığını, bu davada davacı tarafın haksız ve kötüniyetli hareket ettiğinin tespit edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "İZMİR MEZAR YAPIM+şekil" ibareli marka başvurusu ile davalının "şekil+İZMİR MEZAR.com Mezar bizim işimiz" (2011/56187) sayılı markası arasında dava konusu edilen markanın kapsamındaki 35. sınıftaki "Mezar taşlarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmet perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katolog ve benzeri diğer yöntemler ile)" ve 37. sınıftaki "İş makinalarının kiralanması hizmetleri", 45. sınıftaki "Cenaze hizmetleri" dışında kalan mallar / hizmetler açısından görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yukarıda belirtilenlerin dışında kalan mallar / hizmetler yönünden ayırdığı satın alma / faydalanma süresi içinde, davacının "İZMİR MEZAR YAPIM+şekil" ibareli marka başvurusu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalıya ait "şekil+İZMİR MEZAR.com Mezar bizim işimiz " (2011/56187) sayılı markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, belirtilenlerin dışında kalan mallar / hizmetler yönünden ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalının markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/hizmetler algısı oluşabileceği, bu mallar ve hizmetlerde 556 sayılı KHK 8/1 maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu, ancak 2016/86576 sayılı markanın kapsamında yer alan 35. Sınıftaki "Mezar taşlarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmet perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katolog ve benzeri diğer yöntemler)" 37. sınıftaki "İş makinalarının kiralanması hizmetleri", 45. sınıftaki "Cenaze hizmetleri" yönünden ise bu hizmetlerin davalı markasının kapsamında yer almadığı gibi bilirkişi raporundaki belirtildiği şekilde benzer ve ilişkili hizmetler de olmadıkları, bu açıdan bu hizmetlerde ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalının markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalar algısı oluşmayacağından bu hizmetlerde 556 sayılı KHK 8/1 maddesindeki iltibas koşulu oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2018-M-1043 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2016/86576 sayılı markanın kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Mezar taşlarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmet perakende toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katolog ve benzeri diğer yöntemler ile)" ve 37. sınıftaki "İş makinalarının kiralanması hizmetleri" 45. sınıftaki "Cenaze hizmetleri" yönünden iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkiline ait "İZMİR MEZAR" markasının 19. sınıf yönünden YİDK'nin 2011 56187 marka nosu ile 04.07.2011 tarihinden itibaren 10 yıl müddetle 17.10.2012 tarihinde tescil edildiğini, mal ve hizmetlerin aynı veya benzer olup olmadığı belirlenirken bu mal ve hizmetlerin ait olduğu sınıf numaraları ile bağlı kalınmaması gerektiğini, müvekkilinin tescilli markasını, bu markaya konu iş kolu için kullanmak istemekte ve müvekkilin markasına tecavüz ettiğini, müvekkilinin markasından haksız kazanç sağlamayı amaçladığını, davaya konu ''İZMİR MEZAR YAPIM" ibaresinin gerek aynı iş kolunda bulunması, gerekse sözcüklerin fonetik olarak benzerliği dolayısıyla umumi intiba olarak karıştırılabilecek bir mahiyette olduğunu, "İZMİR MEZAR YAPIM" ibaresinin müvekkilinin tescilli "İZMİR MEZAR" markasının anlamsal, işitsel ve görsel olarak benzeri olup aynı/aynı tür hizmetleri kapsamakta ve 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğunu, aynı/aynı tür veya benzer mal veya hizmetler üzerinde kullanılması halinde karıştırma ihtimalinin bulunduğu ve davalının kötüniyeti açık bulunduğunu, söz konusu markalar arasında karıştırılma ihtimali olmadığı iddiası hukuka aykırı olduğunu, KHK'nın 8. maddesi uyarınca davacı tarafça önceye dayalı hakkın ihlali ve kötüniyetinin mahkeme kararı ile sabit bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvuru dilekçesinde, markalar arasında bütünsel açıdan inceleme yapılması gerektiğini, bu yönle yapılan incelemede müvekkili Kurum kararının hukuka uygun bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün yerinde olmadığını, kararın değerlendirmeden uzak ve hukuka aykırı bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki koşulların oluşmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK'nın 8/1-b maddesi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.