YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/698 E.  ,  2024/4267 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1736 Esas, 2022/1494 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/150 E., 2020/112 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/48890 sayılı ve "AMERİKANCA KÜLTÜR ELİF" ibareli başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak dava konusu YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkilinin "Kültür" asıl unsurlu markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibas bulunduğu gibi anılan ibare üzerinde müvekkilinin üstün hakkı bulunduğunu, müvekkilin harcadığı emek ve koyduğu sermaye ile markalarına ayırt edici nitelik kazandırdığını, sektöründe ayrıcalıklı bir yer edindiğini, dava konusu başvurunun müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız olarak faydalanacağını ve kötü niyetli olduğunu iddia ederek 2019-M-1213 sayılı YİDK kararının iptalini ve dava konusu markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarında ortak olarak yer alan "Kültür" ibaresinin uyuşmazlık konusu 41. sınıf hizmetler yönünden zayıf bir ibare olduğu gibi alıcılarının özen ve dikkat seviyesinin oldukça yüksek bulunduğunu, markaların içerdikleri farklı unsurlar göz önüne alındığında aralarında iltibas ihtimalinin bulunmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 2004 yılından bu yana Amerikan Kültür markalarının gerçek hak sahibi olduğunu, bu markaları Türkiye’nin dört bir yanında yüzlerce franchise yoluyla aktif ve kesintisiz bir şekilde kullandığını, toplum nezdinde yüksek tanınırlık seviyesine ulaşıldığını, taraf markaları arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru ile davaya ve itiraza mesnet gösterilen markalar arasında her ne kadar çekişme konusu mallar bakımından benzerlik bulunsa da, taraf markaları, görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer olmadığından iltibas tehlikesi bulunmadığı, davacının markalarının tanınmış olduğunun ispatlanamadığı, kaldı ki taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığından tanınmışlığa dayalı bir tescil engelinin de bulunmadığı, davacının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin üçüncü ve altıncı fıkralarına dayalı iddialarının ve kötü niyetin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin uzun yıllardır "Kültür Dershaneleri" adıyla faaliyetlerini sürdürdüğünü, dava konusu marka ile müvekkilinin markaları arasında iltibas bulunduğunu, müvekkilinin ayırt edicilik kazandırdığı markalarını tescil ettirdiğini, bu sebeple "Kültür" markasında üstün hak sahibi olduğunu, müvekkili markaları tanınmış olup davalı şirketin bu tanınmışlıktan faydalanmak niyetinde bulunduğunu, kötü niyetli davrandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "AMERİKANCA KÜLTÜR ELİT" ibareli başvuru ile davacı itirazına mesnet "Kültür" asıl unsurlu markaları arasında başvuru konusu 41. sınıftaki hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında iltibas tehlikesi olmadığı, zira taraf markalarında ortak olarak yer alan "Kültür" ibaresinin uyuşmazlık konusu 41. sınıf hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin zayıf bulunduğu gibi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.05.2016 tarih ve 2015/10945 E., 2016/5739 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere başvuru konusu işaretin kapsadığı 41. sınıf hizmetlerin kullanıcılarının dikkatli ve seçici kişilerden oluştuğu, bu durumda işaretler arasındaki şekil ve kelime farklılıkları nedeniyle markaların iltibas tehlikesine yol açmayacakları, davacının diğer iddialarının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.