YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/4678 E.  ,  2024/6408 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/955 Esas, 2023/961 Karar
HÜKÜM : Esas hakkında yeniden hüküm kurulması
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/270 E., 2021/54 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.08.2018 tarihinde 2018/75878 başvuru numaralı ve “GOLF BRAVO İKİMİZ” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun davalı şirketin "BRAVO" esas unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin “BRAVO” markaları üzerinde uzun yıllardır hak sahibi olduğunu, nitekim bu markaların ilk sahibi olan dava dışı Yıldız Holding A.Ş.’nin “GOLF BRAVO” markasına ilişkin bütün marka haklarını davacıya devrettiğini, Yıldız Holding A.Ş.’nin marka feragatinden sonra markanın kullanımından hiçbir şekilde feragat edilmediğinden ve markalara ilişkin tüm haklar davacı tarafından devralındığından davacının bu markalar üzerinde kazanılmış hakkının bulunduğunu, davacının “BRAVO”lu markalarının başta dondurma ürününde olmak üzere tüketici nezdinde tanıtımı için büyük yatırımlar ve harcamalar yaptığını, bu şekilde “BRAVO” markasını tanınmış marka haline getirdiğini, davacının “BRAVO GOLF” markaları üzerinde kazanılmış hakkının olduğu yönünde Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleşmiş emsal mahkeme kararlarının bulunduğunu ileri sürerek 2019-M-7223 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin “BRAVO” markasını davacı firmadan çok daha önce, 1998 yılından bu yana tescilli marka olarak kullanmakta olduğunu, tüm Türkiye’de bu markaya bilinirlik ve itibar kazandırdığını, müvekkilinin itirazları üzerine davacının marka başvurularının reddedildiğini, davacının 30. sınıf kapsamında tescilli ve tanınmış bir “BRAVO” markasının bulunmadığını, davacının kazanılmış hak iddilarına mesnet aldığı 2010/17562 ve 2010/09091 sayılı markalarının asli unsurlarının davacının dava konusu 2018/75878 sayılı markası ile aynı olmadığını, bu yüzden davacının kazanılmış hak iddialarının somut olayda dinlenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince, davacının markası kapsamındaki tüm emtialar bakımından emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, başvuruda “BRAVO” ibaresi, markanın ortasında, diğer kelime unsurlarına göre çok daha büyük puntolarda yazılmış olmakla, markada baskın/ilk anda dikkat çeken unsur olduğundan, markada yer alan “ikimiz” ibaresinin ayırt edici niteliği olmadığından ve markadaki “GOLF” ibaresi de davacının çatı markası olduğundan, markanın genel görünümü ve tümüne hakim olan görünüş de “BRAVO” ibaresinin baskınlığını ortadan kaldıracak derecede ön planda olmadığından, bu markanın ayırt edici unsurunun, yani esas unsurunun “BRAVO” ibaresi olduğu, davalı şirkete ait redde mesnet 2010/54686 sayılı markanın “BRAVO” ibaresini tek unsur olarak içerdiği, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının oluştuğu, davacı tarafın müktesep hak iddiasında bulunduğu, davacıya ait 2010/17562 sayılı markanın başvuru kapsamındaki emtiaların tamamını kapsadığı, 2010/17562 sayılı markanın "Golf DONDURMA KEYFİ BRAVO JUNIOR" ibaresinden oluştuğu, bir bütün halinde 2018/75878 sayılı markanın, davacıya ait önceki tarihli 2010/17562 sayılı markanın asli unsuru korunarak oluşturulmuş, mizanpajı yapılmış, önceki tarihli markanın asli unsuru korunarak yenilenmiş yeni bir marka olduğu, bu markanın genel görünümü itibariyle davacıya ait önceki tarihli 2010/17562 sayılı markayı andırdığı, yazı stili olarak redde mesnet markadan farklı bir stille söz konusu markanın oluşturulduğu ve dolayısıyla oluşturulan bu markanın redde mesnet markaya yakınlaşma kastı taşımadığı, somut olayda dava dışı Yıldız Holding A.Ş tarafından başvurusu yapılan ve bilahare davacıya devredilen 2010/17562 sayılı "GOLF DONDURMA KEYFİ BRAVO JUNIOR" ibareli markanın, devralan davacı adına tescilinin sağlandığı gözetilip, bu tescilin asıl unsurlarının muhafaza edildiği eldeki davaya konu 2018/75878 sayılı "GOLF BRAVO İKİMİZ" ibareli marka bakımından davacı lehine müktesep hak oluşturduğu, emsal Yargıtay kararlarının da aynı yönde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2019-M-7223 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, karar davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu marka ile davalının itiraza mesnet markasının esas unsurları "BRAVO" ibaresi olup, işaret benzerliği yanında emtia benzerliği de gerçekleştiğinden, markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, bir işletme tarafından uzunca süredir kullanılan markanın asli unsuru muhafaza edilerek ve markanın bu işletme ile bağlantısı ve tüketici nezdinde yarattığı izlenim korunmak suretiyle, önceki markanın kapsadığı ürünlerin veya bir ürün çeşidinin tüketiciye yenilenmiş bir marka imajı ile sunulması ve bu yolla marka sahibi işletmenin piyasaya arz ettiği ürünlerinin de işletmesel köken olarak öncekilerle bağlantılı olduğu mesajını veren yeni markalar yaratmak amacıyla önceki markada yer alan asıl unsurun yanına başkaca asli ve/veya tali unsurlar ekleyerek oluşturduğu markaların seri marka olarak kabulünün olanaklı olduğu, bu durum kazanılmış hak ilkesinin bir gereği olmakla birlikte, seri marka yaratılırken 3. kişilerin önceden tescilli markalarına yanaşarak yakınlaştırma veya benzeştirme yoluyla iltibas tehlikesine ve haksız yarar sağlamaya yol açmaması gerektiği, Dairemizin 21.01.2019 tarih ve 2017/2057 E., 2019/504 K. sayılı kararında belirtildiği üzere dava dışı Yıldız Holding A.Ş. tarafından 2010/17562 sayılı "GOLF DONDURMA KEYFİ BRAVO JUNIOR" ibareli marka başvurusunun yapıldığı ve anılan başvurunun davacı şirkete devredildiği, davalı şirketin 2010/17562 sayılı başvuruya itirazı da TÜRKPATENT tarafından kabul edilmişse de 2010/17562 sayılı başvuru tarihi itibariyle Yıldız Holding A.Ş'nin "BRAVO" ibareli markalarından henüz feragat etmediği, bu nedenle "BRAVO" ibareli markaların 2010/17562 sayılı başvuru için devralan davacı yararına kazanılmış hak teşkil edeceği kabul edilerek TÜRKPATENT YİDK kararının kısmen iptaline karar verildiği, kararın temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleştiği ve 2010/17562 sayılı markanın 14.01.2019 tarihinde tescil edildiği, bunun gibi, davacının kazanılmış hak iddiası Dairemizin 17.02.2020 tarih ve 2020/501 E.,2020/1521 K. sayılı kararına da konu olduğu, her ne kadar anılan Dairemizin 27.02.2019 tarih ve 2018/445 E., 2019/1619 K. sayılı kararı ile "dava dışı Yıldız Holding A.Ş tarafından başvurusu yapılan ve bilahare davacıya devredilen 2010/17562 sayılı "GOLF DONDURMA KEYFİ BRAVO JUNİOR+şekil" ibareli markanın devralan davacı adına tescilinin sağlandığı gözetilip bu tescilin asıl unsurlarının muhafaza edildiği 2011/28863 sayılı "GOLF BRAVO JUNIOR GOLD İkimiz 2+şekil" ibareli başvuru için davacı lehine kazanılmış hak oluşturacağı kabul edilerek yerel mahkeme kararı bozulmuş ise de, bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilerek tekrar davanın reddine karar verilmesi, bu kez direnme kararının davacı Natura Gıda A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, kazanılmış hak sağlayan (2010/17562 sayılı) markanın tescilli olarak uzun süre kullanılması koşulunun somut uyuşmazlık yönünden gerçekleşmediği gibi bu markanın tescilinin eldeki davanın devamı sırasında gerçekleşmiş bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu kez direnme kararının onanmasına karar verildiği, bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde, her ne kadar, davacı başvuru sahibinin 2010/17562 sayılı markası eldeki dava yönünden kazanılmış hak kabul edilmişse de, dava konusu marka başvurusunun 15.08.2018 tarihinde gerçekleştirildiği, 2010/17562 sayılı markanın ise yukarıda belirtildiği gibi 14.01.2019 tarihinde tescil edildiği gözetildiğinde, kazanılmış hak oluşturduğu iddia edilen markanın tescilli olarak uzun süre kullanılması koşulu gerçekleşmediği gibi, söz konusu marka dava konusu başvurudan sonra tescil edildiğinden, davacı tarafın kazanılmış hak iddiasının yerinde olmadığı sonucuna ulaşılıp, süre koşulu gerçekleşmediğinden, diğer şartların oluşup oluşmadığının tartışılmasına da gerek görülmediği, bu itibarla, başvuru ile itiraza mesnet marka arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının iptali istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının 2010/17562 sayılı markasının başvuru için kazanılmış hak oluşturup oluşturmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

2.Dairemizin 21.01.2019 tarih ve 2017/2057 E., 2019/504 K. sayılı kararı, 17.02.2020 tarih ve 2020/501 E., 2020/1521 K. sayılı kararı ve 27.02.2019 tarih ve 2018/445E., 2019/1619 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.