YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/382 E.  ,  2024/3646 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/119 Esas, 2022/2011 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/44 E., 2020/50 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tanınmış “...” markasının sahibi olduğunu,1969 yılından bu yana yoğun reklam ve kullanım sonucu Türkiye’de tanınmış marka statüsüne kavuşmuş olduğunu, davalı tarafından ürünlerde “...” markasının sonuna “s” harfi getirilerek birebir aynısının kullanılmasının davacı adına tescilli olan markalara tecavüz edip aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının tek amacının “...” markasını taklit etmek suretiyle haksız kazanç elde etmek olduğunu, davalı tarafından davacıya ait tescilli markalardaki kırmızı yaprak görselinin dahi birebir olarak kullanıldığını, markanın kötü niyetle taklit edilmesinin tüketiciyi aldatmaya yönelik olduğunu, markalar karşılaştırıldığı takdirde davalının yazı karakter, renk ve kullandığı görselin birebir aynı olduğunu ileri sürerek müvekkili tescilli tanınmış markasına tecavüzün tespiti, men'i ve ref'ini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirkete ait olan 2018/72311 sayılı başvurunun tescil sürecinin halen devam ettiğini, iş bu nedenle davalının başkaca bir markaya tecavüz edeceğinden bahsedilemeyeceğini, davacı markası ile davalı markasının benzemediğini bu nedenle aralarında karıştırılma ihtimali olmadığını, davalının başvurusuna konu “...” markası ile davacının “...” markasının görünüş, yazılış, okunuş, görsel, anlamsal ve fonetik yönlerden tamamen birbirlerinden farklı olup, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, davacı markasının artık “jenerik ad” haline geldiğini ve ürünlere özgülendiğini bu sebeple ayırt ediciliğinin kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... esas unsurlu markalarının davalı tarafından sonuna ayırt ediciliği olmayan ve küçük şekilde s harfi getirilerek, davacının şekil markası ile birlikte kullanılması karşısında görsel ve sescil olarak markanın ilişkilendirilmesine olanak sağlayacak derecede benzer olduğu, kapsamları aynı türden ürün ve hizmetleri içermesi, ortalama tüketicilerin bu nedenle davacı markası ile sunulan ürün ve hizmetlerden yararlanmak isterken davalı markasını taşıyan ürün ve hizmetleri tercih etme şeklinde yanılgıya düşebileceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya ait ... ve ... esas unsurlu markalarının jenerik marka olduğunu, davacının kullanımı sebebi ile markanın davaya konu ürünler yönünden “jenerik ad” haline geldiğini, bu sebeple ayırt ediciliğinin kalmadığını, müvekkili şirketin ve davacının faaliyet alanları ve ticari çevreleri ve pazarlarının birbirinden tamamen farklı olduğunu, müvekkili şirketin 25 yılı aşkın bir süredir dış piyasayada ticaret yaptığını, müvekkilinin ticaret faaliyetini ağırlıklı olarak Ortadoğu’da yürüttüğünü, markalar arasında iltibas ihtimali dahi bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, giderilmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılması ile kararın ilanı taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7, 29, 149, 159 uncu maddeleri

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.