YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/3565 E.  ,  2024/5823 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/249 Esas, 2023/189 Karar
HÜKÜM : Davanın reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/183 E., 2020/378 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı iptal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Konya Şeker San. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Gıda Ürün. İnş. Taah. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin (...) kurucusu olduğunu, ...’in 2005 yılında “ONEMORE” markasını adına tescil ettirdiğini, tanıttığını, satışa sunduğunu, ortaklar arasındaki uyuşmazlık sonucu müvekkilinin şirketen ayrılarak ticari faaliyetine devam ettiğini, “ONEMORE” markasının tescili içen 08.04.2019 tarihinde davalı TÜRKPATENT’e yaptığı başvuruya davalı şirketin “TORKU ONE MORE” markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, müvekkilinin markayı önceden beri kullandığını, davalı Kurum’un 28.02.2020 tarihli kararında markanın geçmişten beri müvekkilince kullanıldığı, davalı şirketin ise bir kullanımının bulunmadığı, işaretler arasında benzerlik olmadığı hususlarını gözetmeden karar tesis ettiğini ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nun 2020-M-1437 sayılı kararının kaldırılmasını, müvekkilinin başvurusunun tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Konya Şeker San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; işaretler arasında aynı denecek kadar benzerlik bulunduğunu, esas unsurlarının görünüş ve okunuş açısından aynılık taşıdığını, başvurunun müvekkilinin seri markası sanılacağını, üç kişinin sahibi olduğu 2007/51875 sayılı “ONE MORE” markasının koruma süresinin dolduğunu, davacıya bir kazanılmış hak vermeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Torku ibaresi diğer davalının çatı markası olduğundan her iki markanın da “ONE MORE” esas unsurundan oluştuğunu, benzerlikleri sebebiyle kapsamdaki ortak malların çıkarıldığını, davacı ile birlikte üç kişinin sahipliğindeki 2007/51875 sayılı “ONE MORE” markasının koruma süresinin 26.09.2017 tarihinde dolduğunu, davacı açısından bir müktesep hak teşkil etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun “ONEMORE” ibaresinden oluştuğu, kapsamında başvuru kapsamından çıkartılan dava konusunu oluşturan çekişmeli 30. sınıftaki “kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, dondurmalar, yenilebilir buzlar” mallarının bulunduğu, redde dayanak markanın ise 2007/48793 sayılı “TORKU ONE MORE” ibaresinden meydana geldiği, koruma kapsamında 30. sınıftaki malların yer aldığı, başvuru kapsamında yer alan emtiaların davalı şirketin redde mesnet marka kapsamında aynen yer almadığı, fakat 30. sınıf “Dondurmalar, yenilebilir buzlar” emtiaları ile davalı şirketin markaları kapsamında yer alan 30. sınıf “Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, Bonbon şeker.” emtialarının benzerlik taşıdığı, işaretlerin de benzediği, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, uyuşmazlık konusu 30. sınıf “Dondurmalar, yenilebilir buzlar.” malları bakımından iltibas bulunduğu, 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” emtiası bakımından ise iltibas koşullarının oluşmadığı, davacı ile dava dışı iki kişi adına kayıtlı önceki tarihli 2007/51875 sayılı markanın dava konusu marka ile aynı emtiaları kapsamakla birlikte yenilemesi yapılmadığından müddet durumunda olduğu, koruma süresinin devam etmediği gözetildiğinde, davacı yanın önceki tarihli 2007/51875 sayılı “ONEMORE” ibareli markasına binaen müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabullü ile dava konusu YİDK kararının 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” malları yönünden kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Konya Şeker San. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı Konya Şeker San. ve Tic. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; “kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” emtialarının müvekkilinin markasının tescilli olduğu “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler, bonbon şekerler” emtialarıyla ilişkilendirilebildiğini, davanın tümüyle reddinin gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kahve, kakao esaslı içecekler ve çikolata esaslı içecekler ile sıcak içeceklerde kullanılan toz şeker, küp şeker gibi emtiaların market raflarında yan yana satıldığını, birlikte kullanılabildiğini, çekişme konusu emtiaların tüketici kitlesinin de anılan emtiaları alırken çok fazla zaman harcamadan ve düşünmeden hareket ettiğini, “Onemore” markalı ve “Torku Onemore” markalı kahve ve kakao esaslı içecekler ile küp şeker-toz şeker gibi emtiaları yan yana görecek olan ortalama tüketicilerin kolaylıkla yanılgıya düşebileceklerini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işaretler arasında benzerlik bulunduğu, uyuşmazlık konusu 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” malları ile 2007/48793 sayılı redde mesnet marka kapsamında 30. sınıfta yer alan “Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri, sıvı şeker, küp şeker, kristal şeker. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler Bonbon şeker.” mallarının ilişkili ve birbirini tamamlayan ürünler olduğu, aynı dağıtım ve dolaşım yollarına sahip bulunduğu, buna göre uyuşmazlık konusu 30. sınıf “Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler” malları yönünden de taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; “ONEMORE” markasının 2005 yılından beri müvekkilince kullanıldığını, markayı kullanmanın kullanan kişi lehine hak tesis ettiğini, davalı şirketin ise bir kullanımının bulunmadığını, fiili kullanımın korunacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 19 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacının marka başvurusuna davalı şirketin itirazı üzerine davacı itiraza karşı görüş bildirme formunda kullanım ispatı talebinde bulunmuş, dava dilekçesinde de davalı şirketin itiraza mesnet markasını taşıyan bir ürün bulunmadığını ileri sürmüşse de İlk Derece Mahkemesince bu yönde bir değerlendirme yapılmadan 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava kısmen kabul edilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı sadece davalılar istinaf dilekçesi sunmuş, davacı İlk Derece Mahkemesince değerlendirme dışı bırakılan kullanmama defi yönünden istinaf yoluna başvurmamıştır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.