YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/2367 E.  ,  2024/4939 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/1600 Esas, 2023/34 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/145 E., 2017/488 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "kky Kültür Koleji Yayınları" ibareli marka başvurusunun, davalı Şirketin itirazı üzerine 41. sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden, dava konusu YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı Şirketin redde mesnet marka tescillerinin kötü niyetli olduğunu, "Kültür" ibaresinin gerçek ve üstün hak sahibinin müvekkili bulunduğunu, bu hususların yargı kararları ile de sabit olduğunu, dava konusu markanın zaten müvekkil adına tescilli bulunduğunu, markaların karıştırılmayacağını," müvekkilinin "kültür koleji" ibaresini 1960 yılından beri fiilen kullandığını, anılan ibarenin müvekkili ile özdeşleştiğini ileri sürerek, YİDK'ın 2016-M-397 sayılı kararının iptalini, başvurunun tüm hizmetler yönünden tescilini istemiştir.
II. CEVAP
1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı lehine verilmiş bir yargı kararı olmadığını, müvekkilin yıllardır kültür ibareli tescilli markalarını kullandığını, dava konusu markanın müvekkilinin markası ile karıştırılma olasılığı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru "kky Kültür Koleji Yayınları" ile redde mesnet 2004/01599, 2004/29743 sayılı ve "KÜLTÜR KOLEJİ " ibareli markalar arasında başvuru kapsamından çıkarılan 41. sınıf hizmetler yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendindeki iltibas koşullarının oluştuğu, davacının dava konusu ibare üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin "Kültür" ibareli marka tescillerinin ve kullanımlarının kötü niyet ve haksız rekabet teşkil ettiğini, anılan ibare üzerinde gerçek ve üstün hak sahibinin müvekkili olduğunun Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen mahkeme kararları ile sabit bulunduğunu, ilk derece mahkemesince bu iddiaları bakımından bir gerekçe oluşturulmadığını, davalı şirketin idari ve hukuki boşlukları kötü niyetle kullandığını, davalı şirketin "Kültür" ibareli markaları hakkında açılan davalar sonucu verilecek kararı bertaraf etmek amacıyla aynı ibareli marka başvuruları yaptığını, markalar arasında iltibas bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "kyk Kültür Koleji Yayınları" ibareli başvuru ile 2004/01599, 2004/2973 sayılı ve "Kültür Koleji" ibareli redde mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira uyuşmazlık konusu 41. sınıf hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamındaki hizmetlerle aynı veya benzer bulunduğu, her iki markada da "Kültür" ibaresinin asli unsur olarak yer aldığı, her ne kadar kültür ibaresinin uyuşmazlık konusu 41. sınıf hizmetler bakımından ayırt ediciliği zayıf olup Yargıtay 11.HD.'nin 25.05.2016 tarih ve 2015/10945 E., 2016/5739 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere başvuru konusu işaretin kapsadığı 41. sınıf hizmetlerin kullanıcıları dikkatli ve seçici kişilerden oluşsa da dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, bu nedenle anılan ibarenin ortak olarak yer almasının iltibasa neden olacağı, diğer taraftan tescilli olduğu sürece markanın korunması esas olduğundan davacının, redde mesnet markaların kötü niyetli olarak tescil edildiğine ilişkin itirazı yerinde bulunmadığı, gerçek hak sahipliği iddiasının işbu davada dinlenemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesinin birinci fıkrasının b bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.