YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/1350 E.  ,  2024/4405 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1714 Esas, 2022/1438 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/105 E., 2019/537 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/90293 nolu "A Plus" ibareli marka başvurusunun davalı TÜRKPATENT YİDK kararı ile 2011/15880 nolu "A a plus + ajans" ve 2017/27508 nolu "APlus" ibareli markalar mesnet gösterilerek 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin dava konusu markayı 10 yıla yakın süredir nizasız ve fasılasız olarak kullanmakta olduğunu ve eski tarihli markaları nedeniyle "A Plus" ibaresi üzerinde kazanılmış hakkı bulunduğunu, müvekkilinin markayı ayırt edici ve tanınmış hale getirdiğini, müvekkilinin başvurusunun ve redde mesnet markaların tamamen farklı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 07.01.2019 tarih ve 2019-M-71 sayılı kararının iptali ile müvekkilinin 2018/90293 başvuru numaralı markasının tescil işlemlerinin tescili talep olunan tüm emtialar bakımından kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/90293 numaralı davacı şirket marka başvurusunun red kararına gerekçe gösterilen 2011/15880 ve 2017/27508 tescil numaralı markalar ile 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında aynı/ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı, mal ve hizmet kapsamlarının aynı/aynı tür olmadığı, başvuru ve redde mesnet markalar arasında sescil benzerlik olsa da davacı başvurusunun içerdiği "A" şekil unsuru itibariyle görsel olarak birbirlerinden farklılaştıkları, bu sayede ayrı işaretler olarak ortalama yararlanıcılar ve tüketiciler bakımından anlaşılabilir hale geldikleri, redde mesnet marka ve başvuru arasındaki benzerliğin ilk görüşte oluşan mutlak bir benzerlik olmadığı, bağlantı kurularak iltibas oluşması mahiyetinde dolaylı bir benzerlik olduğu, bunun da 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında değil 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında bir benzerlik olduğu, bu nedenle mutlak red nedenine dayalı olarak yapılacak bir inceleme olmadığı, YİDK'nın 07.01.2019 tarih ve 2019-M-71 sayılı kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, YİDK'nın 07.01.2019 tarih ve 2019-M-71 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; redde mesnet gösterilen markalar ile dava konusu başvuru arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, aynı sınıfta tescil talebinde bulunulmakla dava konusu marka başvurusu bakımından 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmü anlamında tescil engeli olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6769 sayılı Kanun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.