YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/1346 E.  ,  2024/4687 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1777 Esas, 2022/1234 Karar
HÜKÜM : Davanın reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2014/340 E., 2017/170 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun reddine, davalı Kurum vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... esas unsurlu birçok markanın sahibi olan dava dışı Temel Yeni Gıdalar ve Tarım Ürünleri Pazarlama A.Ş. ile yapılan sözleşme kapsamında 31.12.2013 tarihi itibarıyla bahse konu markaları tüm sınıf ve emtialar için devraldığını, davalı ...'nun 2011/107343 sayılı DOĞAPAZARI ibareli 29, 30, 31 ve 35. sınıflarda marka tescil başvurusunda bulunduğunu, markaların ilk sahipleri olan ... Bitkisel Ürünler Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile Dinamik Bilişim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin sonradan müvekkili tarafından devralınan ... ibareli markalara dayalı olarak başvurya yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK kararı ile reddine karar verildiğini oysa taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, taraf marklarında ... ibaresinin asıl unsur olarak yer aldığını, ... kelimesinin ayırt ediciliğinin düşük olmadığını, dava konusu markanın davacının seri markalarından biri olduğunun düşünülebileceğini, müvekkilinin markalarının tanınmışlık düzeyine ulaştığını, davalının tescil talebinin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, başvurunun tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; taraf marklarının genel izlenim itibarıyla benzer olmadıklarını, markalarda ortak olarak yer alan ... ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların oluşmadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ... ibareli markaları ile davalının 2011/107343 sayılı markası arasında 29/02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 11, 12; 31/04; 35/02, 03, 04, 05, 06 alt grupları ile 30. sınıfın tamamı (tüm alt grupları) bakımından 556 sayılı KHK’nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve “karıştırılma ihtimali” ile buna bağlı olarak tescil engeli bulunduğu, YİDK kararının bu emtialar bakımından iptal edilmesi gerektiği; marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacının ... ibareli markasının “tanınmış marka” olduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının 29. sınıf 02, 03, 04, 05, 06, 07, 08, 09, 11, 12, alt gruplar ile 31 sınıf 04 alt grup ve 30. sınıfın tamamı (tüm alt grupları) 35. sınıfta 02, 03, 04, 05, 06 gruplarda yer alan mal ve hizmerler yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, anılan ibarenin kimsenin tekeline bırakılamayacağını, dava konusu başvurunun bütün halinde "DOĞAPAZARI" ibaresinden oluştuğunu, başvuruda yer alan "pazarı" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığını, somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi koşullarının oluşmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili katıma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle dava konusu başvurunun tescili istenen tüm mal ve hizmetler yönünden reddi gerektiğini, başvuru kapsamında bırakılan mal ve hizmetlerin müvekkili markası kapsamında yer alan mallarla aynı nitelikte olduğunu, dava konusu başvrunun tescilinin müvekkilini maddi zarara uğratacağını, itibar kaybına sebebiyet vereceğini, davalının haksız kazanç sağlayacağını ileri sürerek davanın tüm mal ve hizmetler yönünden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru kapsamında yer alıp Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilen 29, 30, 31 ve 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler ile davacının itirazına mesnet markalarının kapsamında yer alan mal ve hizmetler arasında benzerlik bulunduğu, işaretlerin karşılaştırılmasında dava konusu başvuru "DOĞAPAZARI" ibaresinden, Mahkemece iltibas bulunduğu kabul edilen davacı markaları "... boutique", "... inspired by nature +şekil", "... special" ," ... Türkiye’nin doğal gıda üreticisi şekil" ,"... şekil", "doğaturca" ibarelerinden oluştuğu, her ne kadar taraf markalarında "..." ibaresi ortak olarak yer alsa da anılan ibarenin düşük seviyede ayırt ediciliğe sahip olması, dava konusu başvuruda yer alan diğer unsurun yeterli ayırt ediciliği sağlayarak başvuruyu davacının itirazına mesnet markalardan farklılaştırması karşısında dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama tüketiciler nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibarıyla ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin markalarının tanınmışlık düzeyine ulaştığını, müvekkilinin markaları ile davalının başvurusunun benzer olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalının başvurusunun tescili halinde müvekkilinin markasının serisi olarak algılanacağını, davalının başvurusunun esas unsurunun ... ibaresi olduğunu, PAZAR ibaresinin ayırt edicilik sağlamadığını, davalının başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, YİDK karının iptali koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.