YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2023/1133 E.  ,  2024/4236 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/89 Esas, 2022/1567 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/348 E., 2020/66 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/18105 sayılı "Veronika" ibareli markanın tescili için yaptığı başvurunun davalı Kurum Markalar Dairesi Başkanlığınca 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca 2000/20731 ve 2001/07660 sayılı "şekil+Veronica" ibareli markalar mesnet gösterilerek kısmen reddedildiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna yaptıkları itirazın da nihai olarak reddedilmiş olduğunu, oysa başvuru ile redde mesnet markanın aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, markalar arasında farklılıkların bulunduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 31.05.2019 tarih ve 2019-M-5125 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markasının "Veronika" şeklinde düz yazı, mesnet markaların da "şekil+Veronica" ibare ve görselini içermesi karşısında, markalar arasında yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin "aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer" olarak değerlendirilmemesi gerektiği, zira 6769 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesinde markanın tanımının "Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde gösterilebilir olması şartıyla kişi adları dâhil sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilir." hükmünü içerdiğinden ve mesnet markalarda belirgin olarak yer alan şekil ve renk unsurunun davaya konu başvuru markasında aynen yer almadığından başvuru ile redde mesnet markaların ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi maddesine göre mutlak ret sebebinin oluşmadığı, var olabilecek nisbi red sebebinin ise yayıma itiraz üzerine ele alınması gerektiği, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı istinaf dilekçesinde özetle; başvuru ile redde mesnet markaların okunuşları ve kulakta bıraktıkları izin aynı olduğunu, başvuruda ayırt ediciliği sağlayabilecek bir unsur bulunmadığını, başvuru kapsamından çıkartılan emtiaların da benzer olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mutlak ret nedenleri arasında yer alan hükmün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerektiği, somut olayda redde mesnet markada yer alan şekil unsuru nedeniyle markaların 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğundan söz edilemeyeceği, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 08.02.2022 tarih ve 2020/7988 E.-2022/888 K. sayılı ilamınında bu yönde olduğu dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının marka tescil başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddi kararının yerinde olup olmadığı hususuna ilişkindir. Dava, davacının 2019/18105 sayılı "Veronika" ibareli marka tescil başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddi üzerine yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 31.05.2019 tarih ve 2019-M-5125 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.