YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2022/7125 E.  ,  2024/3002 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1437 Esas, 2022/1166 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2018/280 E., 2019/546 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1992 yılında İngiltere’de kurulmuş, dünya çapında çeşitli ülkelerde açmış olduğu restoranlar ve özellikle yiyecek ve içecek hizmetlerinin sunulması alanında faaliyet gösteren, aralarında ülkemizin de bulunduğu, 25 ülkede “...” markası ile tanınır olduğunu, 2000/02230, 2006/01048, 2006/01049, 2007/13361, 2007/13362 sayılı markaların sahibi bulunduğunu, dava konusu markanın ise yine 43. sınıfta “...” şeklinde bulunduğunu, 8 harfli kelimeden oluşan markaların 1. ve 3. harfleri dışında tüm harflerinin aynı olduğunu, bütünsel olarak markaların benzer bulunduklarını, markaların kapsamının aynı olduğunu, müvekkilinin özellikle 2007/13361 ve 2007/13362 sayılı markalarının kapsamında 43. sınıf emtiaların doğrudan yer aldığını, ayrıca müvekkilinin davaya gerekçe diğer markaları kapsamında 29, 30, 31, 32, 33. sınıflardaki tescilleri ile de dava konusu markanın benzerlik gösterdiğini, taraf markalarının ortalama tüketiciler nezdinde karıştırılabileceğini, müvekkilinin markalarının aynı zamanda tanınmış marka olduğunu iddia ederek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; “...” markasının yalnızca Japon mutfağı yemekleri üzerine hizmet vermesi nedeniyle belli bir kesime hitap ettiğini, fonetik açıdan ve telaffuz bakımından müvekkiline ait markanın, davacının markasından apayrı olduğunu, müvekkilinin uzun süre DADA DANDİNİSTA adıyla televizyonda program yaptığını, müvekkilinin ... markası yanısıra, DADASALON, DADADANDİNİSTA, ... markalarını da adına tescil ettirdiğini, dava konusu markalar arasında anlamsal farklılık bulunduğunu, WAG-AMAMA ile ... markalarındaki, ... ve ....ibarelerinin benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında 1. ve 3. harfler yönünden var olan farklılığın, markaları oluşturan sekiz harfli ve dört heceli işaretlerin bütünü açısından yeterli bir farklılık yaratmadığı, markaların oluşturuluş biçimlerindeki sistematiğin birbiri ile yoğun bir biçimde benzer olduğu, bu nedenle özellikle aynı ya da benzer emtia gruplarında her iki marka ile karşı karşıya kalan tüketicinin ilk anda işaretler arasında bu bağlamda bir ilişki kuracağı, davalıya ait “dada” ibaresini taşıyan sair markaların mevcudiyetinin, davalı lehine dava konusu marka açısından herhangi bir hak sağlamayacağı, markalar arasında benzer görülen “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri” bakımından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve iltibas ihtimali şartlarının meydana geldiği, davacının markasının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası anlamında benzer görülmeyen emtiada da korunmasını gerektirecek nitelikte tanınmış olduğunu ispatlamaya elverişli delil olmadığı, davalının tescilli markaları nedeniyle müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 14.06.2018 tarih, 2018-M-1667 sayılı kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden kısmen 43. sınıfta yiyecek içecek sağlanması hizmetleri geçici konaklama hizmetleri yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile 2016/107725 sayılı ... ibareli markanın tescilli olduğu 43. sınıfta yiyecek içecek sağlanması hizmetleri geçici konaklama hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; iki işaret arasında kavramsal, görsel ve işitsel anlamda bir benzerlik olmadığını, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin somut uyuşmazlığa uygulanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... markası ile yalnızca Asya-Japon mutfağı yemekleri üzerine hizmet verildiğini, ... markasının 25 ülkede tanınır olmasından bahsedilse de ülkemizde yerel halk tarafından bilinir, tanınır bir marka olmadığını, ... ibaresi Japonca bir sözcük olup hoşgörü anlamının olduğunu, müvekkilinin markası olan ... markasının ise müvekkili ile özdeşleşen bir marka olduğunu, bu markalardan hizmet alacak olan halkın, markaların sahiplerinin ve hizmetlerin farklı olduğunu kolaylıkla ayırt edecek seviyedeki kişiler olduğunu, müvekkilinin, reyting rekorları kıran ve dünyada tanınmaya ulaşan DADA, DADANİSTA adıyla TV programı yaptığını, davaya konu ... markasının yanı sıra...,..., ve ... markalarını da adına tescil ettirdiğini, markaların sahip olduğu bütünsel algı itibariyle markaların karıştırılacak düzeyde benzer olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının başvuru konusu yaptığı “...” ibareli marka ile davacının itirazına mesnet gösterdiği “...” ibareli markası arasında “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri” bakımından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik ve iltibas ihtimali şartlarının meydana geldiği gerekçesiyle davalı ... ve davalı TÜRKPATENT vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.