YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2022/7118 E.  ,  2024/3045 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1423 Esas, 2022/1153 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2018/460 E., 2020/98 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/82954 sayılı "SHERWOOD Exclusive" ibareli marka başvurusunun, davalı Kurum tarafından 2000/05041, 2011/24745, 2011/24747, 2015/53094 sayılı markalara dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, bahsi geçen markalardan 2011/24745 ve 2011/24747 sayılı markaların 43 üncü sınıfta tescilli dahi olmadığını, diğer iki markanın ise müvekkili markalarından farklı olduğunu, müvekkilinin turizm sektöründe çok sayıda “sherwood” markasının bulunduğunu, gerek yurt içinde gerekse de yurt dışında geniş kesimlere hitap edecek reklam ve tanıtımlar yapıldığını, müvekkilinin daha evvelki “sherwoodclub kemer” ibareli marka başvurusunun da aynı markalar gerekçe gösterildiği halde 43 üncü sınıf yönünden tescil edildiğini, anılan marka ile ilgili verilen Kurum kararının emsal olduğunu, diğer bir emsal niteliği bulunan kararın da Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2011/175 E., 2012/97 K. sayılı ilamı bulunduğunu, anılan kararda da müvekkilinin markasının asli unsurunun “sherwood” ibaresi olduğunun, 43 üncü sınıf hizmetleri içeren bu markaların öteden bu yana fiilen kullandığının tespit edildiğini, anılan kararın Yargıtay denetiminden de geçtiğini, itiraza dayanak markaların görsellerinin birbirinden farklı olduğunu, bahsi geçen markaların mobilya sektöründe kullanıldığını ileri sürerek YİDK'in 2018-M-8845 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/82954 sayılı marka başvurusu kapsamında kısmen reddine karar verilen hizmetlerden yalnızca 35 inci sınıf "Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler, ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri, reklam amaçlı tasarım hizmetleri; Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri." ile 43 üncü sınıf "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri.Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri.Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri.Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri." bakımından taraf markalarının aynı/aynı tür hizmetleri kapsadıkları, bununla birlikte “alıcı ve satıcılar için online pazaryeri (internet sitesi) sağlama hizmetleri.Büro hizmetleri; sekreterlik hizmetleri, gazete aboneliği düzenleme hizmetleri, istatistiklerin derlenmesi, büro makinelerinin kiralanması hizmetleri, telefon cevaplama hizmetleri." bakımından hizmetlerin aynı ya da aynı tür olmadığı, ayrıca taraf markalarını oluşturan işaretler arasındaki özellikle görsel unsurlar yönünden meydana gelen farklılıkların taraf markalarını aynı veya ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olma kriterinden uzaklaştırdığı, kanun yolu incelemesi yapan yüksek mahkemelerce verilen kararlar uyarınca istikrarlı bir şekilde aranılan kriterlerin somut olayda oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 17.10.2018 tarih 2018-M-8845 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; başvuru markası ile redde mesnet markalar olan “Sherwood” esas unsurlu markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını, İlk Derece Mahkemesinin redde gerekçe markaların görsel olarak farklı olduğu yönündeki tespitinin hatalı bulunduğunu, hem başvuru markasında hem de diğer markalarda özellikle SHERWOOD ibaresinin asıl göze çarpan unsur/esas unsur olarak tanzim edildiğini, bu nedenle taraf markaları arasında işaret anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, ayrıca taraf markaları arasında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer hizmetlerin de olduğunu, bu nedenle somut olayda 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi koşullarının oluştuğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, buna göre "SHERWOOD Exclusive" ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, anılan madde anlamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava YİDK kararının iptali istemine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.