YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2022/6885 E.  ,  2024/3183 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2024 Esas, 2022/1132 Karar
HÜKÜM : Davanın kabulü
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/4 E., 2021/262 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2015/36233 sayılı ve "KÜLTÜR YAYINCILIK Tüm sınava girenler için yorumluyorum" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının YİDK kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa müvekkilleri ile davalı şirket arasında "KÜLTÜR" ibaresinin kullanımı konusunda 1992 yılından bu yana hukuksal ihtilaf bulunduğunu, mahkemelerin davalının "KÜLTÜR" ibareli unvan ve fiili kullanımını engelleyici kararlar verdiğini, davalının bu kararları dolanmak için kullanımını "KÜLTÜR", "ÖZ KÜLTÜR", "ÖZKÜLTÜRLÜ" olarak sürdürdüğünü, davalının tüm bu kullanımlarının mahkeme kararlarıyla kötü niyet ve haksız rekabet olarak kabul edildiğini ve yasakladığını, "KÜLTÜR" markasının gerçek hak sahibinin müvekkilleri olduğunu, davalı şirketin kötüniyetle yeni marka başvuruları yaptığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerliğin bulunmadığını, markalarda ortak olarak yer alan "Kültür" ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, davalı şirketin "Kültür " ibareli başka markalarının da bulunduğunu, kötüniyet iddialarının ispatlanamadığını, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin “KÜLTÜR” ve “KÜLTÜR” esas unsurlu markaları uzun yıllardan bu yana adına tescil ettirerek, kullanımla ayırt edicilik kazandırdığını, müvekkili şirkete ait olan markada davacılar tarafından iddia edildiği gibi “KÜLTÜR” ibaresinin tek başına yer almadığını, “KÜLTÜR YAYINCILIK Tüm Sınavlara Girenler çin Yorumluyorum” başvuru markası bir bütün olarak ele alındığında davacıların markalarından farklı olduğunu, iki markanın birbirleri ile karıştırılma olasılığı bulunmadığını, davacı tarafın beyanlarında kötüniyetli bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu başvuru ile davaya mesnet gösterilen davacılardan Kültür Hizmetleri A.Ş.'ye ve davacı ...’ne ait "Kültür" esas unsurlu markalar arasında dava konusu çekişmeli hizmetler yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı markalarının tanınmış olduğu, ancak bu tanınmışlığının 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması açısından bir etkisi bulunmadığı, davalının uzun süredir kullanmakta olduğu, KÜLTÜR ibareli, tescilli markaları mevcut olup, aynı ibareyi içeren yeni bir başvuru yapmasının kötü niyet olarak değerlendirilemeyeceği, davalının Kültür ibaresi üzerinde kazanılmış hakkından bahsedilemeyeceği, tescilsiz marka üzerindeki öncelik hakkının ticaret unvanıyla birlikte davacıya ait olduğunu, davacının dava dosyasına yansıyan önceki davaları da açarak markasal kullanıma sessiz kaldığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının tüm mal ve hizmetler yönünden iptaline, davaya konu 2015/36233 sayılı markanın tüm mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacılara ait "Kültür" ibaresini taşıyan markaların ayırtedici niteliğinin düşük olduğunu, dolayısıyla dava konusu markaların karıştırılamayacağını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin "Kültür" ibareli ve esas unsurlu markalarını uzun yıllardan bu yana kullanadığını ve ayırt edicilik kazandırdığını, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3.Davacı vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin haksız rekabet ve kötü niyetinin kesinleşen mahkeme kararları ile sabit olduğunu ileri sürerek haksız rekabet ve kötü niyet gerekçeleriyle dava konusu YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın tüm sınıflar için hükümsüzlüğüne iptaline karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı konusu "KÜLTÜR YAYINCILIK Tüm sınava girenler için yorumluyorum" ibareli marka başvurusu ile davacıların "Kültür" esas ibareli itirazlarına mesnet markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin söz konusu olduğu, kesinleşen eski tarihli mahkeme kararları da dikkate alındığında davalı şirketin "Kültür" esas unsurlu markaları kullanmasının en başından beri kötü niyetli olduğu, işbu davada da davalı Şirketin başvurusunun kötü niyetli bulunduğu, mahkemece, yukarıda ifade edilen kabul gerekçesinin yanında, davalı şirketin dava konusu marka tescil başvurusunun aynı zamanda kötü niyetli de olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli bulunan 2015/36233 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.