YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2022/6124 E.  ,  2024/2727 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1506 Esas., 2022/281 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2018/1563 E., 2020/184 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı banka ile davalı kefillerin müşterek borçlu ve müteselsil kefaleti ile dava dışı asıl borçlu ...Avrupa Tekstil . Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmeleri hükümleri gereğince borçlu firmaya kredi kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine icra takibine başlandığını, davalı- borçlunun icra takibine, borca, faize ve tüm ferilerine itiraz ettiğini, davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının müşterek ve müteselsil kefil olarak imzasının bulunduğu 13.08.2008 tarihli genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi gereğince toplam 100.000,00 TL'lik kredi kullanıldığını ve bu kredinin kapatıldığını, yine davalının kefil olarak imzasının bulunduğu 21.07.2009 tarihli 200.000,00 USD' lik genel kredi sözleşmesi gereği verilen kredinin ayrı bir sözleşme uyarınca verildiğini, müvekkilinin bu sözleşmede kefil olmadığını, 2008 yılındaki kefaletinin ise geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; takip yapılan icra dosyasındaki genel kredi sözleşmesinin asıl borçlu şirket ile kefil olarak dava dışı ...ve...'in imzalandığı, bu sözleşmelerde davalı ...'ın imzasının bulunmadığı, dolayısıyla davalı kefilin, kefil olarak imzalamadığı sözleşmeden doğan borçtan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine, koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 2008 yılındaki kefaletinde doğmuş ve doğacak borçlardan sorumlu olduğunun açıkça belirtildiğini, uyuşmazlığın çözümünde sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davalının kefil olduğu sözleşmenin çerçeve sözleşme olduğunu, kefilin kendi kefaletinden kefalet limiti ile sorumlu olduğunu, borçlu firmanın davacıya borcu sona ermediği için davalı kefilin sorumluluğunun devam ettiğini, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin temyiz harçlarını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve asıl karar ve 26.05.2022 tarihli ek kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar etmiş, kararın taraflarınca yalnızca icra inkar tazminatı yönünden istinaf edildiğini ancak Bölge Adliye Mahkemesince fazla harca hükmedildiğini, maktu harç alınması gerektiğini ileri sürerek kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesine dayalı alacak nedeniyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ek kararı ile temyiz harç ve masraflarının yatırılmaması sebebiyle temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmişse de; karar davalı vekilince kötü niyet tazminatı yönünden temyiz edilmiştir. Bu durumda alınacak temyiz harcı maktu harçtan ibarettir. Davalı vekilince temyiz (maktu) harçlarının 04.04.2022 tarihinde yatırıldığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ek kararının bozularak kaldırılıp davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş olmasına rağmen nispi harca hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin 26.05.2022 tarihli ek karara karşı temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3.) paragrafında yer alan “Davalı vekili istinaf başvurusu yönünden; 2-492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 41.125,23 TL istinaf karar harcından peşin olarak yatırılan 148,60 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 40.976,63 ‬ TL istinaf karar harcının istinaf eden davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına ...” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davalı vekili istinaf başvurusu yönünden; 2-Alınması gerekli istinaf karar ve ilam harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına ” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.