YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİ

11. Hukuk Dairesi         2022/5227 E.  ,  2024/1617 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1195 Esas 2022/1279 Karar
DAVA TARİHİ :
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2018/683 E., 2020/130 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili tarafından yapılacak olan GES Projesi kapsamında, müvekkili ile davalı banka arasında imzalanan Finansal Kiralama Sözleşmesinden kaynaklanan 72 takside bağlanmış kredi borcunun, 22 taksit ödendikten sonra erken ödeme ile kapatıldığını, davalı tarafından müvekkiline %3,8 oranında erken kapama indiriminin yapılacağının bildirildiğini, ancak erken ödeme indiriminin yapılmadığını ileri sürerek dilekçesinde bildirdiği diğer nedenlerle müvekkilinden fazladan tahsil edilen şimdilik 333.063,39 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili bankanın, davacının isteği üzerine erken kapama işlemini gerçekleşmesi üzerine kazanç kaybına ve kur farkı nedeniyle zarara uğradığını, müvekkili bankanın erken kapama indirimi yapacağına ilişkin yazılı veya sözlü beyanı bulunmadığını, maillerin erken kapama indirimi yapılacağına ilişkin taahhüt olarak kabul edilemeyeceğini, tarafların tacir olduğunu, somut olayda tüketici mevzuatının uygulanamayacağını ileri sürerek dilekçesinde bildirdiği diğer nedenlerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı tarafça yapımı üstlenilen GES Yatırım Projesinin finansmanı amacıyla taraflar arasında Finansal Kiralama Sözleşmesi imzalandığı, projenin tamamlanarak 72 takside bağlanmış kredi borcunun 22 taksiti ödendikten sonra kalan taksitlerin vadesinden önce ödendiği ve hesabın kapatıldığı, davacı taraf her ne kadar erken kapama nedeniyle indirim talep etmiş ise de; taraflar arasında yapılmış Genel Kredi Sözleşmesinin 3/12 nci ve Finansal Kiralama Sözleşmesinin 10 uncu maddesi gereğince, taksitlerin vadelerinden önce ödenmesi halinde indirim talebinde bulunulamayacağının kararlaştırıldığı; tarafların tacir olması gözetildiğinde anılan sözleşme hükmünün davacı tarafı bağlayacağı, davacı tarafça taksitlerin vadelerinden önce herhangi bir ihtirazi kayıt konulmaksızın ödendiği, davacı tarafça ileri sürülen maillerin erken ödeme indirimi konusunda mutabık kalındığı şekilinde yorumlanamayacağı; dolayısı ile iki tarafın anlaşmasıyla sonuçlanan bir kredi kapatma işleminden sonra indirim talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı bankanın finansal kiralama ile alakası olmayan diğer şirketlerin teminatlarında da el konduğunu, bu işlemin davalı banka kusurundan kaynaklandığını, diğer şirketlerin faal olup teminatlarına blokeler konulunca zora girdiklerini, davalı bankanın kendilerinden kaynaklanan bu sorunun giderilmesi için en iyi yolun GES projesinin satışı ve kredinin tamamen kapatılması olduğunu belirttiklerini, yetkililerin ayrıca projenin satışına onay vereceklerini ve kredinin erken ödeme indiriminin de yapılacağını beyan ettiklerini, sonraki süreçte davalı banka yetkilileri ile yapılan e-posta yazışmalarında % 3,8 oranında erken ödeme indiriminin yapılacağı konusunda kendilerine bilgilendirme yapıldığını, yazışmaların kesin delil niteliğinde olduğunu, bu yapılan işlemlerle sözleşmenin değiştirildiğini, bu nedenle erken ödeme indiriminin yapılmayacağı yönündeki sözleşme'nin 10 uncu maddesi hükmünün artık müvekkil yönünden tamamen geçersiz olduğunu, davalı banka tarafından risk bakiyesinin tamamının hesaba yatırılmasının, erken ödeme indirimi konusunda da genel müdürlük komite kararına göre işlem yapılıp indirimde bulunulacağının belirtildiğini, banka yetkililerinin imzasını taşıyan 23.03.2018 tarihli belgede "3.042.116,28 USD'nin 26.03.2018 tarihine kadar bankamız hesaplarına geçmesi halinde, ilgili risk bakiyesi en geç 04.04.2018 tarihine kadar genel müdürlük komite kararı sonuçlarına uygun olarak kapatılacak, projede yer alan tesisin satışına izin verilecektir." ibarelerinin bulunduğunu, müvekkil tarafından belirtilen bedelin 26.03.2018 tarihinde yatırıldığını, davalının e-posta yazışmalarında erken ödeme ile ilgili % 3,8 oranından bahsedildiğini, ayrıca yukarıda bahsedilen 23.03.2018 tarihli imzalı belgede ödemenin yapılması halinde gerekli değerlendirmenin yapılacağının bildirildiğini, buna rağmen davalının erken ödeme indirimi yapmamasının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından önce erken ödeme cezasının uygulanıp, akabinde erken ödeme indirimleri yapılması gerekirken indirim yapılmamasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, ayrıca 14.01.2015 tarihli Taksitle Satış Sözleşmeleri Hakkında Yönetmelik hükümlerinin de mahkemece gözönünde bulundurulmadığını, bilirkişi raporlarının tamamen yetersiz olduğunu, davalı bankanın BDDK'ya yönelik sorumluluğuna ilişkin açıklama yapılmadığını, dosya içindeki e-postaların ne anlama geldiğinin tartışılmadığını, dosyanın kapsamı gereği bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken tek bilirkişiden rapor alındığını, ek raporda davacı itirazlarına ilişkin hiçbir açıklamada bulunulmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, finansal kiralama sözleşmesi kapsamında kullandırılan kredinin erken kapatılması sonucu erken ödeme indiriminin yapılmaması nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçelsinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.