YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/990 E.  ,  2024/3428 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/45 E., 2016/47 K.
SUÇ :Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/254 Esas, 2014/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 23.12.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın, Konya 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarih, 2015/642 Esas ve 2015/786 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 29.08.2015 tarihinde işlediği, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 05.01.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3.Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2016/45 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/254 Esas, 2014/339 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükmün temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın Mersin'de meyve ve sebze ticareti ile uğraştığı, tanık...la birlikte sanığın müşteki ...'ın yanına giderek bahçesindeki mandalinaları almak istediği, Sırrı'yı tanıdığı için müşteki ...'in de onlara kefil olduğu, pazarlık yaparak müşteki ...'ın mandalina verdiği bu alışveriş karşılığında sanığın iki gün sonra dava konusu sahte çekin arkasını ciro ederek müşteki ...'le birlikte 20.000,00 TL borca karşılık kalan 4.000,00 TL'yi de nakit olarak gönderdiği, müşteki ...'in de çeki ve parayı alınca mal sahibi olan müşteki ...'a verdiği, bu kişinin de bankaya ibrazında çekin sahte olduğunun tespit edildiği ve bu suretle sanığın iğfal kabiliyeti haiz resmi belge niteliğindeki sahte çeki bilerek kullanmak sureti ile resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.