YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/456 E.  ,  2024/2232 K.
"İçtihat Metni"B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/362 E., 2023/782 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2007 tarihli ve 2007/12713 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2008 tarihli ve 2007/557 Esas, 2008/584 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca doğrudan 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, anılan karar 16.09.2008 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Çeşme (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/583 Esas, 2013/1035 Karar sayılı kararına göre sanığın 07.08.2013 tarihinde trafik güvenliğinin tehlikeye sokulması suçunu işlediği ve anılan hükmün Yargıtay denetiminden geçerek 04.11.2015 tarihinde kesinleştiği belirlendiğinden inceleme konusu dosyamıza sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmuştur.
4. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/922 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanarak sanığın mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 ve 52 nci maddeleri uyarınca doğrudan 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Anılan Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2015/922 Esas, 2016/166 Karar sayılı ilamıyla seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.
6. Seri muhakeme usulünün uygulanmaması üzerine ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2023/362 Esas, 2023/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203 ve 52 nci maddeleri uyarınca doğrudan 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi; zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın mührü kırmadığına, ceza miktarının yüksek olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Espa Dans adlı iş yerini ruhsatsız işlettiği tespit edilen sanığın iş yerinin 12.05.2007 tarihinde mühürlendiği, 24.05.2007 tarihinde yapılan kontrolde sanığın mührü kırarak faaliyetine devam ettiğinin anlaşıldığı, sanığın mührü kimin kırdığını bilmediği yönünde savunmada bulunduğu anlaşılmış, Mahkemesince sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2024 tarihinde karar verildi.