YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/2953 E.  ,  2024/8682 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/737 E., 2024/483 K.
SUÇ : Kişinin kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2023 tarihli ve 2023/10591 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/489 Esas, 2023/688 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 240.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2024/737 Esas, 2024/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihi olan 13.04.2023 tarihinde katılan ... 'yi telefonla arayan kişinin Göç İdaresinden aradığını, kimlik numarasının kullanıldığını, DEAŞ terör örgütüne ait bir kısım silahların adına gözüktüğünü, bu sebeple evinde bulunan altın ve paralar üzerinde de parmak izi araştırması yapacaklarını söylediği, katılan ...'nin iş yerinde olduğunu, ancak evde eşinin bulunduğunu belirtmesi üzerine meçhul şahsın katılan ...'a eşine evdeki altın ve paraları bir poşete koyması talimatını verdirdiği, katılanın evine yüzü maskeli şekilde gelen kişinin 93 gram altın, 18.000 euro ve 19.000 dolar parayı aldığı, katılan ...'ye ''eşini mahkemeye çıkaracağız, 200.000,00 TL daha para gönder'' dediği anlaşılmıştır.
2. Bunun üzerine katılan ...'nin amcasının oğlu ...'ye para temin etmek için gittiği, ...'nin görevli polislerle iletişime geçtiği, katılan ...'den parayı almaya gelen sanığın ''dur'' ihtarı üzerine üzerindeki telefonları yere atarak kaçmaya başladığı, takip sonucu sanığın suç üstü yakalandığı belirlenmiştir.
3. Tüm deliller ışığında; İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü, Bölge Adliye Mahkemesince yerinde bulunarak esastan ret kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Gerekçede temel ceza belirlenirken teşdit uygulanacağı belirtilmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin (f) bendi ve son cümlesi uyarınca hapis cezası teşdiden belirlenmesine rağmen, para cezası alt sınırın da altında kalacak şekilde belirlenerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.