YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/289 E.  ,  2024/7899 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/520 E., 2023/3594 K.
SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredikurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarlailişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile karar ve ek kararın onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen kararlar ile sanık ... hakkında verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, aynı maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis ve 280.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki cezaların, (sanık ... yönünden ikinci kez) mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/3594 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ..., ... ve ... ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
3. Sanık ...'in temyiz istemi hakkında, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/3594 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Temyiz isteminin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanığın katılanı tanımadığına, yapılan işlemden haberinin bulunmadığına, suç kastıyla hareket etmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın menfaat elde etmediğine, diğer sanıkların eylemlerine iştirakinin bulunmadığına, aksini ispata yarar delilin bulunmadığına, şüphe üzerine karar verildiğine ilişkindir.
C. Sanık ...'un Temyiz Sebepleri
Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, kendisinin diğer sanık ... tarafından kandırıldığına ilişkindir.
D. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri
Suçla bir ilgisinin bulunmadığına, diğer sanık ... ile tekstil işinden dolayı aralarında anlaşmazlık bulunması nedeniyle aleyhinde beyanda bulunduğuna, suçu işlediğine yönelik başka bir delilin bulunmadığına, şüphe üzerine karar verildiğine, ek savunması alınmadan tekerrür hükümlerinin uygulandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Olay tarihinde katılanı ev telefonundan arayan şahsın kendisini Denizli İl Emniyet Müdürlüğünden Başkomiser Ramazan Uğur olarak tanıttıktan sonra, iki FETÖ silahlı terör örgütü mensubunu yakaladıklarını, terör örgütleri mensuplarının ifadelerinde evlerinde kalıp kendisine ait hesap numaralarını kullandıklarını, eve arkadaşlarını göndereceğini, altınları hazırlamasını parmak izi çalışması yapacaklarını, evde hiçbir şey eksik bırakmamasını, eksik vermesi durumunda arama yapacaklarını, telefonunu kapatmaması gerektiğini söyleyip cep telefon numarasını aldığı, daha sonra katılanın cep telefonundan arandığı, bankadaki parasını çekmesi ve para çekilince terör örgütü mensuplarının panik yapacağını ve operasyonu tamamlayacaklarını, evdeki altınları da toparlayıp bir torbaya koymasını ve gönderdikleri sivil polis arkadaşlarına teslim etmesini söylediği, arayan şahsa inanan katılanın ikametinde bulunan 6 tane toplam 60 gram 22 ayar altın bilezik, 1 tane üçlü adana burma tabir edilen 22 ayar 50 gram altın bilezik, 1300 euro, 720 TL, gramını bilmediği 14 ayar tahmini 10.000,00 TL değerindeki üçlü altın set, gramını bilmediği tahmini 9.000,00 TL değerinde 3 adet altın bileklik, 22 ayar iki metre altın zincir, 3 adet çocuk künyesi, 1 adet yarım altın, 1 adet reşat altını, 1 adet beşi birlik tabir edilen altın, 1 adet ata tabir edilen altın ve paraları plastik poşete koyduğu, daha sonra sanık ...'un altın ve paraları almak için geldiği, katılanın hiç konuşmadan içinde altın ve paraların olduğu poşeti verdiği ve sanık ...'in poşet ile evden ayrıldığı, katılanın telefondaki şahsa altını verdiğini söylediği, arayan şahsın bu kez katılandan bankadaki parayı çekmesini söylediği, katılanın bankaya gitmek için çıktığı ancak öğle arası girmesi nedeniyle yetişemediği, daha sonra tekrar bankaya giderek dolar hesabını TL'ye çevirtip 167.000,00 TL parayı alıp poşete koyduğu, bankadan çıkarak telefonla konuşurken ... meydanına doğru yürüdüğü, İlçe Emniyet Müdürlüğüne yaklaşınca telefondaki şahsa söylemeden ilçe emniyet müdürlüğün bahçesine girdiği, görevli memurlar ile işaretleştiği ve konuşmaları dinlettiği, görevli memurların katılanı kayınvalidesinin evine yönlendirerek parayı almaya gelecek şahsı yakalamak için uzaktan takip ettikleri, ancak sanıkların görevli polis memurlarını fark ederek gelmeyeceklerini söyleyerek telefonu kapattıkları, sanık ...'un, paraları teslim alan sanık ...'u aracına aldığı ve birlikte Denizli merkeze geldikleri, diğer sanıklar ... ve ... ile ... Petrolde buluşmayı kararlaştırdıkları, sanıklar ... ve ...'in araba ile buraya giderek bekledikleri, ancak sanıklar Yusuf ve ...'un gelmedikleri, bir süre sonra sanık ...'un sanık ...'yu arayarak Sarayköy'den ... ile birlikte geriye döndüklerini, sivil polislerin kendilerini takip ettiğini, telefonlarını kapatmalarını söylediği, daha sonra sanıkların bir araya gelerek parayı paylaştıkları anlaşılmıştır.
2. Sanık ... suçu kabul etmediğini beyan ederken sanık ... tüm sanıklar yönünden samimi ikrarda bulunarak fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediklerini ikrar etmiş, sanıklar ... ve ... tevil yoluyla ikrarda bulunmuşlardır.
3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.
4. Teşhis tutanakları, tanık beyanları, iletişimin belirlenmesine yönelik HTS kayıtları, WhatsApp görüşme kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
6. Sanıkların güncel adlî sicil kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Müdafiinin 29.11.2023 Tarihli Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın yokluğunda verilip 08.11.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 29.11.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.11.2023 tarihli ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sanıklar ... Müdafii ve ...'un Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
C. Sanık ...'in Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;
2. Sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verildiği belirlenmekle, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2017/414 Esas, 2018/297 Karar sayılı ilâmında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2013/530 Esas, 2015/78 Karar sayılı ilâmına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu, sanık hakkında kurulan hükümde, seçenek yaptırımlardan adli para cezası tercih kılınmakla neticeten 2.000,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu gözetildiğinde karar tarihi itibarıyla kesin nitelikte olan adli para cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, bu itibarla sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık ... Müdafiinin 29.11.2023 Tarihli Ek Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) başlığı altında açıklanan nedenleAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/3594 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Sanıklar ... Müdafii ve ...'un Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) başlığı altında açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/3594 Karar sayılı kararında sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ...'in Asıl Karara İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde (C) başlığı altında açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/520 Esas, 2023/3594 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı (8) numaralı paragrafta yer alan "İKİNCİ KEZ" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.