YARGITAY 11. CEZA DAIRESI

11. Ceza Dairesi         2024/2846 E.  ,  2025/75 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/129 E., 2022/251 K.
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
KARAR : Düşme
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan uzlaşmanın sağlandığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 254/2 ve 223/8. maddeleri uyarınca kurulan kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 16.01.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 2023/30266 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22383 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
A. Kanun Yararına Bozma İstemi
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.03.2024 tarihli ve KYB-2024/22383 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmedilen hapis ve adli para cezalarının infazları tamamlanmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/10/2007 tarihli ve 2007/4-200 esas, 2007/219 sayılı ilâmında belirtildiği üzere, uzlaştırma kurumu her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde hüküm altına alınarak usul hukuku kurumu olarak düzenlenmiş ise de, fail ile devlet arasındaki ceza ilişkisini sona erdirmesi bakımından maddi hukuka da ilişkin bulunması nedeniyle yürürlüğünden önceki olaylara uygulanabileceği, bu uygulamanın sadece görülmekte olan davalar bakımından geçerli olmayacağı, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca kesinleşmiş ve infaz edilmiş kararlar bakımından da uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinde yer alan; "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, dosyada mevcut 27/12/2022 tarihli uzlaştırma raporuna göre, sanığın toplam 125.000,00 Türk lirasını peşin, kalan 11.000 euro ve 61.189,32 Türk lirasını da 28/12/2022 tarihinde başlamak üzere 11 taksit halinde ödemesi şartıyla, müştekiler ile sanık arasında uzlaştırma sağlandığı anlaşıldığından, edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.
2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, hükümlünün atılı suçtan mahkûmiyetine yönelik Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2012 tarihli ve 2011/4 Esas, 2012/34 Karar sayılı kararının, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/7368 Esas, 2016/2148 Karar sayılı kararıyla onanması üzerine, hükümden sonra 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmıştır.
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesi;
"(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.
(2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır."
Şeklindedir.
4. Karar tarihinden sonra, 14.11.2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmi Gazetede yer alarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254/2. maddesinde ise;
"Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde durma kararı verilir. Durma süresince zamanaşımı işlemez. Uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkemece yargılamaya kaldığı yerden devam olunur."
Hükmü yer almaktadır.
5. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.02.2012 tarihli ve 2011/4 Esas, 2012/34 Karar sayılı kararının, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/7368 Esas, 2016/2148 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleşmesini müteakip, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle yapılan uyarlama yargılaması sırasında dosyaya sunulan 27.12.2022 tarihli uzlaştırma raporuna göre, anlaşmaya konu 125.000,00 TL'nin peşin, kalan 11.000,00 Euro ve 61.189,32 TL'nin de 28.12.2022-28.10.2023 tarihleri arasında taksitler halinde ödeneceği belirtilerek, edimin yerine getirilmesinin takside bağlanması ve katılan vekilinin 11.10.2023 tarihli dilekçesiyle taksitlerinin bir bölümünün ödenmediğinin bildirilmesi karşısında; Mahkemece, uzlaşmanın sağlandığından bahisle verilen düşme kararı Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 254/2. maddesinde yapılan değişiklikler de gözetilerek, gereğinin yerine getirilmesi amacıyla Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.