YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/2447 E.  ,  2024/5122 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/746 E., 2023/814 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında,
a. 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
2. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 17.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik uyarınca lehe değerlendirme yapılması gerekliliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/746 Esas, 2023/814 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 7394 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dikimevi Vergi Dairesinin mükellefi olan ... Ltd. Şti.nin ortağı ve yetkilisi olan sanığın, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan faturaları ilgili dönem KDV beyannamelerinde kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığa yüklenen eylemlerin zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, suça konu faturaların KDV beyannamelerinde kullanılmaları nedeniyle, fatura tarihlerine göre suç tarihlerinin 25.03.2011 - 25.05.2012 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.
2. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanık hakkında hükmedilen temel cezadan zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, artırım oranı 1/2 olarak takdir edildiği hâlde, 1/4 oranında artırım yapılması suretiyle çelişkiye neden olunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
5. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün olan ve aşağıda gösterilen bozma nedeni dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Bozma öncesi verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma kararının sanık lehine olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (4) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2023 tarihli ve 2022/746 Esas, 2023/814 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümden "Tanesi 9 TL den 1 adet çağrı gideri, 11,00 TL den 1 adet çağrı gideri, tanesi 42,00 TL'den 4 adet çağrı gideri, 165,80 TL posta gideri olmak üzere toplam 353,80 TL yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.04.2024 tarihinde karar verildi.