YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/2324 E.  ,  2024/8411 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/269 E., 2023/341 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : Düşme, onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/269 Esas, 2023/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; öncelikle sanığın atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte 06.06.2011 suç tarihinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada, Mahkemece verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz isteminin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine göre, temyiz isteminin sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesinde, sanığın söz konusu şirkette 25.06.2010-17.01.2011 tarihleri arasında ortaklığının bulunduğu ve bu tarihler arasında gerçekleştirilen eylemlerden sorumlu olduğu yönünde yapılan belirleme nedeniyle, suç tarihinin en aleyhe kabulle 17.01.2011 olduğu tespit edilerek inceleme yapılmıştır.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürenin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2022/269 Esas, 2023/341 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.