YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/2159 E.  ,  2024/8674 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1068 E., 2023/711 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2013 tarihli ve 2013/16142 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır .
2. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli ve 2014/28 Esas, 2015/114 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2019/3986 Esas, 2022/16749 Karar sayılı kararı ile seri muhakeme usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için bozulmasına karar verilmiştir.
4. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2023 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyizi, düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, zamanaşımını kesen ve durduran hallerin gereği gibi hesaplanmadığına ilişkindir.
2. Sanık ... müdafiinin temyizi ise; vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düzenlenmiş olması, davanın düşmesine karar verilmesi halinde sanık lehine vekalet ücretine hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmaması karşısında; sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği belirlenmiştir.
2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.02.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.