YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/1660 E.  ,  2024/4288 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2126 E., 2024/205 K.
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2022/289 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 52 ile 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl hapis ve 340.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.01.2024 tarihli ve 2023/2126 Esas, 2024/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; cezanın üst sınırdan tayin edilmesi ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin de uygulanması gerektiğine ilişkindir.
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın savunmasında adı geçen kişilerin dinlenmediğine, bu kişiler ve aralarındaki bağlantılar hakkında araştırma yapılmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, üst sınıra yakın bir ceza verilmesinin orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, ayrıca cezalandırılmasına karar verilecekse bile yardım eden sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi ve bu nedenle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın, internet üzerinden katılan şirketin müşterisi olan ve yurt dışında faaliyet gösteren dava dışı şirkete, katılan şirket tarafından düzenlenmiş gibi sahte proforma fatura gönderdiği, faturaya kendi hesap numarasını yazarak paranın kendi hesabına geçmesini amaçladığı, sanığın hesabına katılan şirketin müşterisi olan şirket tarafından 16.843,50 Euro gönderildiği, söz konusu paranın sanık tarafından aynı gün üç farklı şubeden imza karşılığı teslim alındığı olayla ilgili olarak hakkında açılan kamu davasında; sanık savunmalarında her ne kadar suçlamaları kabul etmemiş ve söz konusu hesabını temyiz dışı sanık ve arkadaşalarının kullanmak istediğini, bir mahsur görmediği için hesabını onunla paylaştığını ve kendi hesabına gelen paraları çekerek, temyiz dışı sanık ve arkadaşlarına verdiğini beyan etmiş ise de; temyiz dışı sanık tarafından sanığın bu beyanı kabul edilmemiş, İlk Derece Mahkemesince sanık savunması, banka yazıları ve dosyaya yansıyan tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
2. Bölge Adliye Mahkemesince de mahkûmiyet hükümleri isabetli görülerek esastan ret kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.01.2024 tarihli ve 2023/2126 Esas, 2024/205 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.