YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/1623 E.  ,  2024/5325 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1814 E., 2023/200 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanığın, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın hükümden sonra 12.09.2023 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hüküm fıkrasından, sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin kısmın çıkartılarak, 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının ölüm nedeniyle düşmesine ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık her ne kadar vefat etmiş olsa da, kararın maddi hükümlerinin sanığın mirasçıları açısından geçerli olması gerektiğine, vekalet ücreti bakımından onama kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.09.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, sanığın mahkumiyeti halinde maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düzenlenmiş olması, davanın düşmesine karar verilmesi halinde katılan lehine vekalet ücretine hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmaması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/1814 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.