YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2024/1454 E.  ,  2024/5013 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1029 E., 2023/1676 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 11 Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ertelemeye karar verilmiştir.
2. Samsun 11 Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 31.05.2022 tarihli ve 2019/1609 Esas, 2022/10827 karar sayılı kararı ile bozulmasına kararı verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2022/1029 Esas, 2023/1676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle, düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımını kesen sebepler dikkate alınmadan verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, kesen son işlemin 14.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihten hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2023 tarihli ve 2022/1029 Esas, 2023/1676 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.