YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/6162 E.  ,  2024/7966 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/582 E., 2023/251 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan üç kez mahkumiyet kararı verilmiştir.
2.İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli kararlarının temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından bozma kararı verilmiştir.
3.Bozma üzerine, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/582 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımını kesen sebepler dikkate alınmadan, eksik inceleme ve soruşturma ile düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.01.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/582 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.