YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5773 E.  ,  2024/532 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/414 E., 2023/467 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2014/575 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2014/575 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/5779 Esas, 2022/10747 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/414 Esas, 2023/467 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmamasına karşın hakkında mahkumiyet hükmü verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.
2. 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunduğu görülmüştür.
3. Sanık sorgusunda; faturaların gerçek bir ticari ilişki karşılığında alındığını, sahte olmadığını, yüklenen suçları kabul etmediğini beyan etmiştir.
4. Sanığın sahte faturaları aldığı mükellef hakkında, sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, açılan kamu davasında mahkumiyet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, ayrıca sanığın sahte fatura kullanma faaaliyetini, tefecilik faaliyetini gizleme amacıyla yaptığı iddiasında da, tefecilik suçundan yapılan yargılamada da mahkumiyet kararı aldığı ve bu kararın da kesinleştiği UYAP üzerinden yapılan sorgulama ile tespit edilmiştir.
6. Mahkemece sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuş, sanık hakkında herhangi bir ödeme iradesi göstermediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli kararda sanığın eylemi ''sahte belge kullanma'' olarak kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında parantez için ''sahte belge düzenleme/kullanma'' olarak yazılması maddi hata olarak kabul edilmiş, suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.10.2012 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına "2012" olarak eksik yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/414 Esas, 2023/467 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.