YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2023/5423 E.  ,  2024/3508 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 23.02.2023
EK KARAR SAYISI : 2021/2029 E., 2022/1356 K.
SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karara karşı başvurulacak yasa yolu için öngörülen yasal sürenin aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince "7 gün" olmasına karşın mahkemece "15 gün" olarak gösterilmesi nedeniyle katılan vekilinin yanıltıldığı, 28.02.2023 tarihinde usûlüne uygun bir şekilde tebliğ olunan ek karara karşı katılan vekili tarafından 15 günlük süre dolmadan 15.03.2023 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.02.2023 tarihli ve 2021/2029 Esas, 2022/1356 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü ;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/68 Esas, 2021/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 6.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2029 Esas, 2022/1356 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2021/2029 Esas, 2022/1356 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2021/2029 Esas, 2022/1356 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.